آرایشگاه زنانه گیوا تهرانپارس

آرایشگاه زنانه گیوا تهرانپارس مایلند که مورد توجه قرار گیرند. بور در تمام عمرش در خوردن و آشامیدن پرهیزکار انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود. ذائقه‌اش بسیار لطیف بود. باور کردن اینکه چنین مردی می‌توانست یک عیاش تمام‌عیار باشد، دشوار بهترین سالن زیبایی در تهران است. به نظر می‌رسد در بیستمین سال زندگی‌اش، اولین ماجرای عاشقانه‌ای که در طول زندگی حرفه‌ای طولانی‌اش جریان دارد، آغاز شده است. شاید نباید آن را اولین ماجرای عاشقانه نامید، زیرا در هجده سالگی، زمانی که او در لیچفیلد حقوق می‌خواند، دختری که نامش فاش نشده، آشکارا به او ابراز عشق سالن آرایشگاه در تهران کرد.

سالن زیبایی : تقریباً در همان زمان، اگر او حاضر به پذیرفتن دست دختری ثروتمند بود، با او ازدواج می‌کرد. اما در این دوره، او فقط یک پسر بچه بود و چنین چیزهایی را جدی نمی‌گرفت. دو سال بعد، پس از آنکه بور خدمت سختی را در کبک و جزیره منهتن گذراند، نامش با نام دختر بسیار زیبایی به نام مارگارت مونکریف گره خورد.

آرایشگاه زنانه گیوا تهرانپارس

او دختر یک سرگرد بریتانیایی بود، اما به نوعی در خطوط آمریکایی‌ها اسیر شده بود. اسارت او چیزی بیش از یک شوخی تلقی نمی‌سالن زیبایی در تهران شد؛ اما در حالی که او زندانی بود، بور را زیاد می‌دید. آنها برای چندین ماه رفیق بودند و پس از آن ژنرال پاتنم او را با تعریف و تمجیدهایش نزد پدرش فرستاد. مارگارت مونکریف شخصیتی بسیار احساساتی داشت.

شکی نیست که او عمیقاً عاشق آن افسر جوان خوش‌قیافه آمریکایی بود که دیگر هرگز او را ندید. اینکه صمیمیت آنها تا چه حد ادامه داشت، جای تردید دارد. بعدها با آقای کوگلان ازدواج کرد. پس از رسیدن به میانسالی، او در مورد بور به گونه‌ای نوشت که نشان می‌دهد نه گذشت سال‌ها و نه تعهدات ازدواج نتوانسته‌اند او را از آن سرباز جوان که از او به عنوان “فاتح روحش” یاد می‌کند، غافل کنند. مارگارت مونکریف که زمانی جوان بود، با سبکی نسبتاً پر زرق و برق آن روزها، خود را اینگونه بیان می‌کند: آه، باشد که روزی این صفحات با چشمان کسی روبرو شوند که قلب بکر مرا مطیع خود ساخت، کسی که قوانین تغییرناپذیر و بی‌خطای طبیعت او را به عنوان شوهر من معرفی کرده بود.

اما رسوم وحشیانه جامعه فرمان مقدس او را به طرز فجیعی نقض کرد! آقای اچ. سی. مروین در اظهار نظر خود در مورد این پاراگراف، به درستی اظهار می‌دارد که صرف نظر از هر گونه رفتار بور با مارگارت مونکریف، خود آن خانم که شخص اصلی مورد توجه بود، هیچ شکایتی از آن نداشت. مطمئناً این رابطه خیلی جدی نبود، زیرا سال بعد، بور با خانمی آشنا شد که در طول زندگی‌اش، تنها زنی بود که بور واقعاً به او اهمیت می‌داد. این تئودوسیا پرووست، همسر یک سرگرد ارتش بریتانیا بود. بر اولین بار او را در سال ۱۷۷۷ ملاقات کرد، زمانی که او با خواهرش در شهرستان وستچستر زندگی می‌کرد. فرماندهی بر، پانزده مایل آن سوی رودخانه بود.

اما مسافت و خطر برای او فرقی نمی‌کرد. او سوار بر اسبی تندرو می‌شد، نگهبانان و پاسگاه‌هایش را بازرسی می‌کرد و سپس به سمت هادسون می‌تاخت، جایی که یک قایق پارویی با شش سرباز منتظر او بود. قایق به خوبی با پوست گاومیش پر شده بود و اسب با پاهای بسته روی آن پرتاب می‌شد و سپس نیم ساعت پارو زدن آنها را به آن طرف آورد. در آنجا بر اسب خود را از سر گرفت، به خانه خانم پرووست تاخت و پس از گذراندن چند ساعت با او، به همان روش بازگشت. خانم پرووست به هیچ وجه زیبا نبود، اما جذابیت خاص خودش را داشت. او تحصیل‌کرده و دارای رفتارهای جذابی بود، با خلق و خویی ملایم و مهربان. شوهرش کمی پس از آغاز جنگ درگذشت و سپس بور با او ازدواج کرد.

آرایشگاه زنانه گیوا تهرانپارس هیچ زندگی خانوادگی ایده‌آل‌تری از زندگی او قابل تصور نیست، و نامه‌هایی که بین این دو رد و بدل شده پر از ستایش است. او به او نوشت: به من بگو، چرا هر روز بیشتر به توجه تو پایبند می‌شوم؟ آیا به این دلیل است که هر روز که می‌گذرد، تو را شایسته‌تر نشان می‌دهد؟ و بدین ترتیب بور به او پاسخ داد: همچنان نامه‌هایت را برای من زیاد کن. همه آنها مایه آرامش من هستند.

گیوا تهرانپارس

شش نامه آخر همیشه دم دستم هستند. حداقل روزی یک بار آنها را می‌خوانم. هر چه خواسته‌ام و صد تا چیزی که ننوشته‌ام را برایم بنویس. وقتی به یاد می‌آوریم که این نامه‌ها پس از نه سال زندگی مشترک نوشته شده‌اند، باور کردن تمام حرف‌های بدی که درباره بور زده‌اند، دشوار است.

همسرش در سال ۱۷۹۴ درگذشت و او سپس به دخترش تئودوسیا که زیبایی و دستاوردهایش در سراسر کشور زبانزد بود، محبت مضاعفی نشان داد. بور بیشترین زحمات را در آموزش او کشید و معتقد بود که او باید مانند خودش شجاع، کوشا و صبور تربیت شود. خود او که به عنوان یک شهوتران توصیف شده است، از تحمل سرما و گرما و کار سخت لذت می‌برد. پس از مرگش، از یکی از تحسین‌کنندگان جوانش پرسیده شد که بور برای او چه کرده است. پاسخ او بسیار خاص بود. «او مرا آهنین کرد.» پاسخ این بود. هیچ پدری به اندازه او به رفاه دخترش توجه نمی‌کرد. در مورد درس‌های تئودوسیا، او بسیار سخت‌گیر بود و او را مجبور می‌کرد هر روز یونانی و لاتین، نقاشی، موسیقی و تاریخ، علاوه بر زبان فرانسه، بخواند.

کمی قبل از ازدواجش با جوزف آلستون، اهل کارولینای جنوبی، بور به او نوشت: تئو عزیزم، واقعاً فکر می‌کنم که خیلی زود از هرگونه انتقاد کلامی رهایی خواهی یافت و تمام توجه من در حال حاضر به بهبود سبک تو معطوف خواهد شد. تئودوسیا بور با خانواده‌ای از تبار اصیل انگلیسی قدیمی ازدواج سالن آرایشگاه در تهران کرد، جایی که ثروت فراوان انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود و شخصیت والا به عنوان بهترین دارایی شناخته می‌شد. همه از تراژدی مرموزی که با تاریخ او مرتبط است، شنیده‌اند. در سال ۱۸۱۲، زمانی که شوهرش به عنوان فرماندار ایالت خود انتخاب شد، تنها فرزندش – پسری یازده ساله و تنومند – درگذشت و سلامت تئودوسیا از غم و اندوه او به هم ریخت.

آرایشگاه زنانه گیوا تهرانپارس در همان سال، بور از اقامت موقت در اروپا بازگشت و دختر دوست‌داشتنی‌اش با یک قایق بادبانی به نام پاتریوت از چارلستون سوار سالن زیبایی در تهران شد تا پدرش را در نیویورک ملاقات کند. وقتی بور رسید، نامه‌ای به او رسید که به او می‌گفت نوه‌اش مرده بهترین سالن زیبایی در تهران است و تئودوسیا به نزد او می‌آید. هفته‌ها به سرعت گذشت و هیچ خبری از آن میهن‌پرست نگون‌بخت نشد. سرانجام آشکار شد که او حتماً به قتل رسیده یا به نحوی دیگر گم شده است. بر و فرماندار آلستون نامه‌های پی در پی برای یکدیگر نوشتند که به نظر می‌رسد هر کدام از آنها از درد و رنج دیگری پیشی می‌گیرد.