سالن زیبایی لاجورد ولنجک

سالن زیبایی لاجورد ولنجک ما خود را از گودال بیرون می‌کشیم و از تراکم نفس مدفون بیرون می‌آییم؛ تلوتلوخوران به فضای یخی، فضای بی‌بو و بی‌کران، صعود می‌کنیم. نوسان راهپیمایی، که از دو طرف توسط سنگر مورد حمله قرار می‌گیرد، توقف‌های کوتاه و ناچیزی را به همراه دارد که در آنها به دیوارها تکیه می‌دهیم یا خود را روی آنها می‌اندازیم. ما زمین را در آغوش می‌گیریم، زیرا چیز دیگری برای در آغوش گرفتن برای ما باقی نمانده بهترین سالن زیبایی در تهران است.

سالن زیبایی : سپس حرکت دوباره ما را فرا می‌گیرد. با تکان‌های منظم، با شوک هر قدم، با نفس‌های حبس‌شده‌مان، سنجیده می‌شود و دیگر تسلط خود را از دست نمی‌دهد، بلکه در ما تجسم می‌یابد. یک کلمه کوچک را در سر ما، بین دندان‌هایمان طنین‌انداز می‌کند – “به پیش!” – طولانی‌تر، بی‌نهایت‌تر از غرش گلوله‌ها. ما را به سمت شرق یا شمال، به مرزهایی می‌برد که به طول روز و شب هستند. ما را به زنجیری تبدیل می‌کند که با صدای فولاد می‌غلتد – صدای چکش فلزی تفنگ، سرنیزه، فشنگ و صدای جام حلبی که مانند پیچ ​​بر توده‌های تاریک می‌درخشد.

سالن زیبایی لاجورد ولنجک

چرخ‌ها، دنده‌ها، ماشین‌آلات! می‌توان زندگی و واقعیت چیزهایی را دید که به هم برخورد می‌کنند، یکدیگر را می‌بلعند و می‌سازند. ما به خوبی می‌دانستیم که به سوی فاجعه‌ای می‌رویم که رؤسا از آن خبر داشتند؛ اما فاجعه بیش از همه در خودِ رفتن به آنجا انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود. ما کشور را تغییر دادیم. سنگرها را ترک کردیم و از زمین بالا رفتیم – در امتداد شیب بزرگی که افق دشمن را از ما پنهان می‌سالن آرایشگاه در تهران کرد و ما را در برابر او محافظت می‌کرد. رطوبت سیاه‌کننده، سرما را به چیزی تبدیل کرده بود و لرزه‌های یخ‌زده‌ای بر ما می‌انداخت. طاعونی ما را احاطه کرده بود، گسترده و مبهم؛ و گاهی اوقات خطوط صلیب‌های کم‌رنگ در امتداد مسیر ما، مرگ را به شیوه‌ای دقیق‌تر بیان می‌کردند.

پروینستاون محل تجمع ناوگان بریتانیا بود که ناوگان تجاری ماساچوست را مورد آزار و اذیت قرار می‌داد و از شهرهای کیپ کاد خراج می‌گرفت. ساکنان کیپ عملاً در برابر دشمن بی‌دفاع بودند و اگرچه توپخانه آن دوره در مقایسه با توپ‌های بزرگ امروزی از کالیبر ناچیزی برخوردار بود، توپچی‌های بریتانیایی توانستند جوامع پراکنده ساحل را به وحشت بیندازند و این دوران، دوران استرس و دردسر برای مردم خوب کیپ کاد بود. علاوه بر این، جنگ در این منطقه منفور بود. تحریم برای کشتیرانی آمریکا فاجعه‌بار بود و به‌ویژه بر جمعیت دریانورد کیپ تأثیر گذاشت.

وقتی در نظر بگیریم که کیپ کاد علاقه‌ی حیاتی به فعالیت‌های دریایی داشت، می‌توانیم درک کنیم که چگونه بن‌بست در تجارت مسئول نارضایتی محلی بود. موقعیت ساکنانی که بلافاصله زیر آتش کشتی‌های جنگی بودند، تقریباً غیرقابل تحمل بود، اما میهن‌پرستی آنها هر چقدر هم که از جنگ ناراضی بودند، هرگز متزلزل نشد. یک روز تابستانی در این سال پرآشوب، یک کشتی بزرگ شکار نهنگ از بندر بوستون بیرون آمد و به سمت ایستهام، کیپ کاد حرکت کرد. خدمه شامل دو مرد، وینسلو ال. نولز و متیو اچ. مایو بودند.

هر دوی آنها در اوج زندگی خود بودند، مانند اهالی کیپ کادر، و قبل از اینکه جنگ این تجارت را نابود کند، صاحبان کشتی‌های مجلل بودند. کشتی شکار نهنگ آنها در مقایسه با کشتی‌های تجاری باشکوهی که با آنها هفت دریا را پیموده بودند، کشتی کوچکی بود و ناخدایان به شدت سقوط بخت خود را احساس می‌کردند. آنها اکنون در پایین‌ترین سطح حرفه خود بودند و مجبور بودند با کشتی‌ای که خیلی بزرگتر از یکی از قایق‌های کشتی‌های تحت فرماندهی سابقشان نبود، مخفیانه از بندری به بندر دیگر بروند.

اما شکایت چه فایده‌ای داشت؟ آن ناوگان شرور بریتانیایی با قایق‌ها و رزم‌ناوهای سبکش هرگز دور نبود. هر لحظه ممکن بود گلوله‌ای از مسیرشان عبور کند و آنها را به خود بیاورد، و آنگاه اهالی ایستهام مجبور می‌شدند بدون ذخیره‌ی فراوان غذا و نوشیدنی که قایق پر از آن بود، بروند. همچنان که در برابر باد ملایمی از خلیج می‌گذشتند، ناخدایان خاطرات سفرهای طولانی خود را با هم رد و بدل می‌کردند و از نقل وقایع هیجان‌انگیز تجربیاتشان رضایت داشتند. در این میان، مراقب دشمن بودند، اما ساحل به جز یک قایق بادبانی کوچک که در جلو دیده می‌سالن زیبایی در تهران شد، آرام به نظر می‌رسید.

سالن زیبایی لاجورد ولنجک آنها او را ماهیگیر داکسبری می‌دانستند. «به نظر من، وین، «اسپنسر» باید در پروینستاون باشد. اخیراً چیز زیادی برای سر و صدا کردن وجود نداشته است.» کاپیتان مایو کمی از همراهش مسن‌تر بود. او عموماً با نام مستعار «هاپی» مایو شناخته می‌شد، که این لقب از نام میانی او «هافنی» گرفته شده بود. «بله، هاپی، اینطور به نظر می‌رسد؛ اما هیچ‌وقت نمی‌توانی چیزی در مورد آن ناوچه بگویی. راگت پیر یک کشتی قشنگ دارد و دوست دارد آن را به رخ بکشد.

لاجورد ولنجک

نباید از دیدنش در هیچ لحظه‌ای تعجب کرد.» هاپی گفت: «رگت مرد حسابی‌ای بهترین سالن زیبایی در تهران است. البته، او باید از دستورات اطاعت کند و باید کارهای کثیفی را که در لندن برایش برنامه‌ریزی شده انجام دهد؛ اما دنبال دردسر نیست و اگر تو را در حین ارتکاب جرم گیر نیندازد، از خیلی چیزها می‌گذرد.» کاپیتان نولز با تلخی گفت: «لعنت به این جنگ، در هر صورت.» «بله، وین، اگر دوست داری لعنت به جنگ، اما باید اتفاق می‌افتاد. آخرش که زیک بنگس سفر دریایی‌اش را انجام داد.

مگر یک کشتی جنگی بریتانیایی چهار نفر را از کشتی‌اش بیرون نیاورد و او جرات نکرد لگد بزند؟ این بریتانیایی‌ها فکر می‌کنند صاحب دنیا هستند، چه خشکی و چه آب، و وقتش رسیده بود که به آنها بفهمانیم آدم‌های دیگری هم چند حق دارند.» [۳]کاپیتان نولز با لحنی تند پاسخ داد: «بله، اما ما برای جنگ آماده نبودیم.» «به نظر من ما به همان اندازه که در زمان شروع انقلاب آماده بودیم، آماده بودیم. خدای من، مرد، فکر می‌کنی تا کی باید منتظر بمانیم تا این قلدر دریاها ما را به ناامیدی بکشاند؟ آیا به اندازه کافی بد نیست که به دزدان دریایی الجزایر باج بدهیم؟ آیا باید تا ابد با ما مثل بچه رفتار شود؟ آیا هیچ آدم عاقلی فکر می‌کند که این ملت آمریکا تا لحظه آخر در قنداق باقی خواهد ماند؟» بحث با شدت و حدت ادامه یافت تا اینکه قایق نهنگ تقریباً پهلو به پهلو با قایق بادبانی که در گرماگرم بحث فراموش شده بود، قرار گرفت. ناگهان گلوله‌ای به آب افتاد و هر دو ناخدا از جا پریدند.

سالن زیبایی لاجورد ولنجک هاپی فریاد زد: «این دیگه برای چیه؟» کاپیتان نولز پاسخ داد: «خب، یعنی توی تله افتاده‌ایم.» و همینطور هم سالن زیبایی در تهران شد. کشتی بادبانی که آنها به عنوان یک کشتی ماهیگیری بی‌خطر تصور کرده بودند، توسط دریانوردان بریتانیایی از «اسپنسر» اداره می‌شد و یکی از قایق‌های غنیمت گرفته شده بسیاری انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود که دشمن برای عملیات در آب‌های کم‌عمق‌تر خلیج کیپ کاد از آنها استفاده می‌سالن آرایشگاه در تهران کرد. شلیک دوم، قایق شکار نهنگ را به گل نشاند.