سالن زیبایی مادو جنت آباد شمالی

سالن زیبایی مادو جنت آباد شمالی برخی از افراد سرشناس از تریبون پایین می‌آیند، به من نگاه می‌کنند، آشکارا به سرباز زخمی که من هستم علاقه‌مند هستند، به سمت من می‌آیند. در میان آنها، فرد روشنفکری که ابتدا صحبت سالن آرایشگاه در تهران کرد، حضور دارد. او سر سفید و فرهای گل کلمی‌اش را تکان می‌دهد و با چشمانی به خالی بودن چشمان یک شاه ورق، به هر سو نگاه می‌کند. نام او را به من گفتند، اما من با تحقیر آن را فراموش کرده‌ام. از آنها دور می‌شوم. از اینکه برای مدتی طولانی آنچه بونئاس گفته انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود را باور کردم.

سالن زیبایی : به شدت پشیمان هستم. خودم را متهم می‌کنم که قبلاً به سخنرانان و نویسندگانی اعتماد کرده‌ام که – هر چقدر هم دانشمند، برجسته و مشهور – فقط ابله یا شرور بودند. من از این افراد فرار می‌کنم، زیرا به اندازه کافی قوی نیستم که به آنها پاسخ دهم و در برابرشان مقاومت کنم – یا به آنها فریاد بزنم که تنها خاطره‌ای که از سال‌های تحمل‌مان مهم بهترین سالن زیبایی در تهران است حفظ کنیم.

سالن زیبایی مادو جنت آباد شمالی

اما همان چند کلمه‌ای که از آسمان نازل سالن زیبایی در تهران شد، برای باز کردن چشمانم کافی بود، برای نشان دادن اینکه جدایی‌ای که به طور مبهم در طوفان شب‌هایم در بیمارستان می‌دیدم.

حقیقت داشته است. از جای خالی و ابرها پایین می‌آید، شکل می‌گیرد و ریشه می‌دواند – آنجاست، آنجاست؛ و کیفرخواست آشکار می‌شود، به همان دقت و تراژیکی که آن ردیف چهره‌ها! پادشاهان؟ بفرمایید. انواع مختلفی از پادشاهان وجود دارند، همانطور که خدایان مختلفی وجود دارند. اما در همه جا یک سلطنت وجود دارد و آن همان شکل جامعه باستانی است، آن ماشین بزرگی که از مردان قوی‌تر است. و تمام شخصیت‌هایی که بر آن کرسی جلوس کرده‌اند – آن بازرگانان و اسقف‌ها، آن سیاستمداران و بازرگانان بزرگ، آن مقامات یا روزنامه‌نگاران تنومند، آن ژنرال‌های قدیمی با نشان‌های مجلل، آن نویسندگان با لباس فرم – آنها متولیان بالاترین قانون و مجریان آن هستند.

این مردم هستند که منافعشان مشترک و در تضاد با منافع بشریت است؛ و منافع آنها – مهمتر از همه و به طرز آمرانه‌ای – این است که هیچ چیز تغییر نکند! این مردم هستند که رعایای ابدی خود را در نظم ابدی نگه می‌دارند، آنها را فریب می‌دهند و مبهوت می‌کنند، مغزهایشان را همانطور که بدن‌هایشان را می‌گیرند، می‌ربایند، غرایز پست آنها را ستایش می‌کنند، برای آنها عقاید سطحی و پر زرق و برق می‌سازند و اتفاقات بزرگ را با تمام بهانه‌هایی که دوست دارند، توجیه می‌کنند.

به خاطر آنهاست که قانون امور بر عدالت و قانون اخلاقی استوار نیست. اگر برخی از آنها از این موضوع بی‌خبر باشند، مهم نیست. نه مهم است که همه آنها همیشه از بردگی مردم سود نمی‌برند و نه اینکه برخی از آنها، گاهی اوقات، حتی از آن رنج می‌برند. با این وجود، همه آنها، با ائتلاف محکم مادی و معنوی خود، مدافعان دروغ در بالا و توهم در پایین هستند. اینها افرادی هستند که به جای پادشاهان، یا همزمان، در اینجا و همه جا، سلطنت می‌کنند. پیش از این، بر فراز آن تپه‌ی شاد و آفتاب‌گیر، هماهنگی منافع و آرمان‌ها را می‌دیدم.

اکنون، همانطور که در بستر درد خود می‌دیدم، واقعیت را دو تکه شده می‌بینم. دو نژاد دشمن را رو در روی هم می‌بینم – فاتحان و مغلوبان. آقای گوزلان شبیه استاد استادان است – یک گردآورنده‌ی سالخورده‌ی ثروت که سوداگری‌هایش زبانزد است، ثروتش بی‌هیچ کمکی افزایش می‌یابد، هر چقدر که دلش بخواهد سود می‌برد و منطقه را در کف دستش نگه می‌دارد. حرکات مبتذلش با الماس برق می‌زند و یک جواهر طلایی حجیم مانند آلت تناسلی مردانه روی شکمش آویزان است. ژنرال‌های کنارش – آن قدرتمندان باشکوه که لبخندشان از روح‌های بسیاری ساخته شده است – و مدیران و اشراف‌زادگان فقط مانند بازیگران فرعی به نظر می‌رسند.

فونتان فضای قابل توجهی را روی تریبون اشغال کرده است. او در آنجا خوابش می‌برد، در حالی که دو دست کروی‌اش را جلوی خود گرفته است. سنگرساز تنومند با دهان کره مالیده‌اش غذا را هضم می‌کند و بیرون می‌دهد؛ و آنچه خورده است در درونش خرخر می‌کند. در مورد رامپای، قصاب، او با مردم قاطی شده است. او ثروتمند است اما لباس‌های بدی پوشیده است.

عادت دارد بگوید: “من مرد فقیری از مردم هستم، هستم؛ به لباس‌های کثیفم نگاه کنید.” لحظه‌ای پیش، وقتی خانمی که برای اتحادیه «مبادا فراموش کنیم» جمع‌آوری می‌کرد، ناگهان با او روبرو سالن زیبایی در تهران شد و او را در میان توجه عموم به دام انداخت، او ناامیدانه در لباسش دست و پا زد و سه سو از بدنش بیرون کشید.

سالن زیبایی مادو جنت آباد شمالی چندین نفر مانند او در این طرف مانع هستند، انگار که بخشی از جمعیت هستند، اما فقط به دلیل حرفه خود به آن وابسته‌اند. پادشاهان اکنون همه جا نشان سلطنتی را با آستین خود حمل نمی‌کنند؛ آنها خود را در لباس همه محو می‌کنند. متحدان مردم، خود مردم هستند. اینجا روی زمین، فقط یک قبیله از انگل‌ها و سردسته‌ها وجود دارد که پیروز هستند و فقط یک قوم که شکست خورده‌اند.» اما، مانند آن اعصار اولیه، آیا چهره‌های متفکر از تاریکی برنخواهند خاست؟ (زیرا این هرج و مرج و قلمرو حیوانات است؛ و چون عقل دیگر وجود ندارد، هنوز زاده نشده است.) «باید فکر کنی؛ اما با ایده‌های خودت، نه ایده‌های دیگران.» این گفته‌ی حقیر، همچون کاهی که در نبرد تن به تن بی‌حد و حصر ارتش‌ها می‌چرخد.

مادو جنت آباد

بیش از هر چیز دیگری در روح من می‌درخشد. اندیشیدن به این معناست که توده‌ها تاکنون بدون اینکه بخواهند، شرارت زیادی مرتکب شده‌اند و اینکه مقامات باستانی، که در همه جا محکم چسبیده‌اند، به انسانیت تجاوز می‌کنند و جدایی‌ناپذیر را از هم جدا می‌کنند. کسانی بوده‌اند که با شهامتی مثال‌زدنی، جسارت به خرج داده‌اند. حاملان حقیقت بوده‌اند، مردانی که در هیاهوی جهان، کورمال کورمال، به دنبال راه حلی برای آن بوده‌اند. آنها آنچه را که ما هنوز نمی‌دانستیم، کشف می‌کنند؛ و مهم‌تر از همه، آنچه را که دیگر نمی‌دانستیم، کشف می‌کنند.

اما چه وحشتی اینجا، در میان قدرتمندان و صاحبان قدرت، حکمفرماست! «حقیقت انقلابی است! ای حاملان حقیقت، گم شوید! ای اصلاح‌طلبان، دور شوید! شما حکومت انسان‌ها را برقرار می‌کنید!» آن فریاد در شبی شکنجه‌بار، همچون زمزمه‌ای از اعماق زمین، در گوش‌هایم پیچید، آنگاه که بال‌های شکسته‌اش در حال مرگ انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود، آنگاه که با آشوب و غوغا در برابر گشودن چشمان آدمیان تقلا می‌سالن آرایشگاه در تهران کرد؛ اما من همیشه آن را در اطراف خود شنیده بودم.

سالن زیبایی مادو جنت آباد شمالی در سخنرانی‌های رسمی، گاهی اوقات، در لحظات چاپلوسی عمومی بزرگ، آنها مانند اصلاح‌طلبان صحبت می‌کنند، اما این تنها دیپلماسی بهترین سالن زیبایی در تهران است که هدف آن بهتر جلوه دادن آنهاست.