سالن زیبایی نگین سعادت آباد

سالن زیبایی نگین سعادت آباد درد و رنجم را به یاد می‌آورم، یک روز صبح در ماه ژوئن، وقتی که پارچه‌ای زنانه را روی پرچین سبز باغش دیدم. چیزهای سفید ظریفی که آنجا چیده شده بودند، منتظر بودند و برگ‌ها و نسیم آنها را تکان می‌داد؛ به طوری که بهار به آنها شکل و شیرینی شکننده‌ای – و زندگی – بخشید. همچنین خانه‌ای دلگیر را به یاد می‌آورم که در آفتاب سوزان می‌سوزید، و پنجره‌ای که برق می‌زد و سپس بسته می‌سالن زیبایی در تهران شد! پنجره مانند تخته سنگی بسته ماند. تمام دنیا ساکت انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود.

سالن زیبایی : و آن موجود زنده باشکوه در آنجا محصور شده بود. و در آخر، شبی را به یاد دارم که در منظره آبی و سبز تیره و گچی شهر و باغ‌های گرد آن، آن پنجره را روشن دیدم. سوسوی باریکی از رنگ‌های رز و طلایی در آنجا قاب گرفته بود و من می‌توانستم در حالی که بر آستانه‌ای که بر شهر سایه افکنده بود.

سالن زیبایی نگین سعادت آباد

در قلب آن شکوه، تکیه داده بودم، شکلی زنانه را تشخیص دهم که در برابر چشمانم با شکیبایی دست نیافتنی می‌لرزید. مدت‌ها با زانوهای لرزان، آن پنجره را تماشا کردم که بر فضا طلوع می‌سالن آرایشگاه در تهران کرد، همانطور که چوپان طلوع زهره را تماشا می‌کند.

آن شب، وقتی وارد شدم و لحظه‌ای تنها بودم – ماری در آشپزخانه‌ی پایین مشغول بود – تنها در اتاق بی‌روحمان، به پنجره‌ی پرستاره پناه بردم، غرق در افکار عظیم. این فضاها، این جدایی‌ها، این مدت‌های بی‌حساب – همه ما را به غبار تبدیل می‌کنند، همه نوعی شکوه ترسناک دارند که ما در پنهان شدن از آن به دنبال دفاع هستیم. * * * * * * من هیچ خاطره‌ی مشخصی از دوره‌ای از حسادت که یک سال از آن رنج می‌بردم، به خاطر ندارم.

از روی برخی حقایق، برخی تغییرات عمیق خلق و خو در ماری، به نظرم می‌رسید که بین من و او کسی وجود دارد. اما فراتر از علائم مبهم و این تأملات وحشتناک در مورد او، هرگز چیزی نمی‌دانستم. حقیقت، در همه جای اطرافم، تنها شبحی از حقیقت بود. من زخم‌های درونی شدیدی از تحقیر و شرم، از شورش را تجربه می‌کردم! من با تمام وجود، با ناتوانی، در برابر رازی که برایم بسیار بزرگ بود، مبارزه کردم و سپس سوءظن‌هایم از بین رفتند. از کابوس فرار کردم و با تلاش فراوان آن را فراموش کردم.

شاید اتهامات من هیچ پایه و اساسی نداشتند؛ اما عجیب بهترین سالن زیبایی در تهران است که چگونه انسان فقط به آنچه می‌خواهد باور کند، باور می‌کند. * * * * * * چیزی که مدت‌ها در میان افراطیون سوسیالیست نقشه‌اش کشیده شده بود، ناگهان باعث توقف کار در کارخانه شد و به دنبال آن تظاهراتی در شهر وحشت‌زده به راه افتاد. کرکره‌ها همه جا بالا رفت. کاسبان مغازه‌هایشان را خالی کردند و شهر شبیه یکشنبه‌ای غم‌انگیز شد. ماری در حالی که رنگش پریده بود، به من گفت: «این یک انقلاب است!» بنوا از پله‌های ایوان خانه‌مان خبر راهپیمایی کارگران را با فریاد به ما داد. «چطور ممکن است که شما از کارخانه هیچ چیز نمی‌دانستید؟» ساعتی بعد مطلع شدیم.

که هیئتی متشکل از خطرناک‌ترین سردسته‌ها، پیشاپیش لشکر تظاهرکنندگان حرکت می‌کند و مأمور شده است تا با تهدید، امتیازات گزافی را از آقایان گوزلان اخاذی کند. محله ما ظاهری رها و افسرده داشت. مردم مخفیانه به دنبال خبر می‌رفتند و درها با تاسف نیمه‌باز می‌شدند. اینجا و آنجا گروه‌هایی تشکیل می‌شدند و با لحنی زیرپوستی از بی‌تدبیری مقامات دولتی و اقدامات ناکافی برای حفظ نظم شکایت می‌کردند. شایعاتی در مورد پیشرفت تظاهرات پخش شد. «آنها دارند از رودخانه عبور می‌کنند.» «آنها در چهارراه کالواری هستند.» «این یه راهپیمایی علیه قلعه‌ست!» به رستوران فونتان رفتم.

او آنجا نبود و چند مرد در تاریکیِ کرکره‌های بسته مشغول صحبت بودند. «بارونس حالش خیلی بد است. او توده‌ای تاریک را در دوردست دیده است. چند جوان از اشراف مسلح شده‌اند و از او محافظت می‌کنند. او می‌گوید این یک ژاکری[۱] دیگر است که در حال ظهور است!» [پاورقی ۱: شورش وحشتناک دهقانان فرانسوی در سال کریلون گفت: «آه، خدای من! چه افتضاحی!» بابا پونس پیر در حالی که پیشانی زرد مایل به خاکستری‌اش را که پر از چین و چروک بود تکان می‌داد، با قاطعیت گفت: «این آغاز پایان است!» زمان گذشت – هنوز خبری نبود.

سالن زیبایی نگین سعادت آباد آنها آنجا چه می‌کنند؟ قرار بهترین سالن زیبایی در تهران است چه بشنویم؟ بالاخره، نزدیک ساعت سه، پوستر در چارچوب در، عرق‌ریزان و شادمان، قاب گرفته شده است. او نفس نفس زنان می‌گوید: «تمام سالن زیبایی در تهران شد! همه چیز درست شد، پسرم! می‌توانم تضمین کنم که همه آنها با هم به ویلای گوزلان‌ها رسیدند. آقایان گوزلان آنجا بودند. نمایندگان، می‌توانم تضمین کنم که شروع به فریاد زدن و تهدید کردند، پسرم! یکی از آقایان گوزلان می‌گوید: «بیخیال، اول یک نوشیدنی بخوریم؛ تضمین می‌کنم که بعداً بهتر صحبت خواهیم کرد!» یک میز بود و شامپاین، من تضمین می‌کنم.

نگین سعادت آباد

آنها به آنها شامپاین دادند تا بنوشند، و بعد کمی بیشتر و بعد کمی بیشتر. من تضمین می‌کنم که آنها خودشان چیزی را به داخل جلیقه‌هایشان فرستادند، پسرم. می‌توانم تضمین کنم که بطری‌های شامپاین مثل جادو از زمین بیرون آمدند. فونتان همیشه آنها را طوری می‌آورد که انگار دارد سکه می‌زند. باید اعتراف کنم که یک شامپاین تضمینی فوق العاده ویژه بود، که باید با احتیاط با آن برخورد کرد. بنابراین، بعد از سه ربع ساعت، تقریباً همه هیئت مست بودند.

آنها دور خود چرخیدند، زبانشان بند آمده انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود و یکدیگر را در آغوش گرفتند – می‌توانم تضمین کنم. بعضی‌ها هم بودند که مست کردند، اما آنها به حساب نمی‌آمدند، پسرم! بقیه حتی نمی‌دانستند برای چه آمده‌اند. و رئیس‌ها؛ آنها ترسیده بودند، و از خنده حتی تکان هم نخوردند و غرش نکردند – من تضمین می‌کنم، پسرم! و بعد، فردا، اگر بخواهند دوباره شروع کنند، اینجا سرباز خواهند داشت! با شگفتی و شعف – اعتصاب در شراب غرق شده بود! و ما به یکدیگر تکرار کردیم: «فردا ارتش خواهد آمد!» کریلون با چشمانی گرد شده از تعجب، با دهان باز گفت: «آه! این هوشمندانه‌ست! خوبه؛ این هوشمندانه‌ست! آفرین، رفیق…» او خنده‌ای سنگین و انتقام‌جویانه سر داد.

سالن زیبایی نگین سعادت آباد با تمام وجودش جمله‌ی همیشگی‌اش را تکرار سالن آرایشگاه در تهران کرد: «ملت مستقلی که نمی‌تواند روی پاهای خودش بایستد!» در کنار چند شهروند بزدل که از صبح عقاید سیاسی خود را تغییر داده بودند. چهره‌ای بزرگ در مقابل چشمانم قد علم می‌کند – فونتان. آن شب را به یاد می‌آورم، مدت‌ها پیش، که نگاهی اتفاقی از دریچه‌ی زیرزمینش، محموله‌ی بطری‌های شامپاین را که روی هم انباشته شده و مانند صدف نوک‌تیز بودند، به من نشان داد. او برای روزی در آینده، پیروزی امروز را پیش‌بینی می‌کرد.