سالن زیبایی رز سرخ تهرانپارس

حتی وقتی مهمانانی در مهمانخانه بودند و بلاتناتا، آشپز، در آشپزخانه بسیار مشغول انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود، دارلوگداچا می‌توانست بدون ترس وارد آن محدوده شود و همانطور که بلاتناتا خیلی زود فهمید، می‌توانست به طرز شگفت‌آوری مفید واقع شود. آشپزخانه یک کلبه کوچک و گرد بود که به تنهایی پشت سلول‌های دیگر قرار داشت.

سالن زیبایی : آتشی از چوب در وسط آن می‌سوخت و دود از سوراخی در سقف بیرون می‌زد. همیشه برای دارلوگداچا شادی‌آور بود وقتی بلاتناتا دیگ زیبا و درخشان را روی شعله‌ها می‌چرخاند و صدای جوشیدن شاد گوشت درون آن کلبه کوچک را پر از صدا می‌سالن آرایشگاه در تهران کرد.

سالن زیبایی رز سرخ تهرانپارس

وقتی بالاخره اجازه یافت به اندازه کافی به آتش نزدیک شود تا ماهی یا مفاصلی را که روی سیخ‌های چوب فندق نوک‌تیز کباب می‌شدند، دور آتش بچرخاند، به خودش خیلی افتخار می‌کرد، و از همه بیشتر به این افتخار می‌کرد که بلاتناتا به او نشان داد چگونه آنها را با عسل چرب کند. در واقع، وقتی اولین غذای کریباکان خود را پخت، گوشت را ریز خرد کرد و با تره فرنگی، کلم پیچ و توت سماق طعم‌دار کرد، خیلی کوچک بود. ناتفرایش، ارابه‌ران، با درست کردن یک تکه کوچک از آن، قلب او را به دست آورد.

یک ظرف خمیرگیری و یک الک با کفی از جنس استخوان نهنگ، و او با خوردن مردانه و تا آخرین خرده‌های اولین کیکی که با این وسایل پخته بود، آن را برای همیشه تضمین کرد. کینیا گفت، روزی که او و بلاتناتا آب را از چاه سرپوشیده لبنیاتی به آشپزخانه می‌بردند و دارلوگداچا در کنار آنها یورتمه می‌رفت (دستش روی یکی از دسته‌های سطل بود، انگار که تمام وزن آن را خودش به دوش می‌کشید)، او به نوبه خود ترجیح می‌دهد جیره یک زن را به جیره یک مرد از نان پخت دارلوگداچا بخورد.

اما وقتی دارلوگداچا را دید که در همان لحظه با یکی از پیشبندهای آشپزی بلاتناتا (برای اینکه لباس سفیدش را حفظ کند) مشغول سابیدن ظروف چوبی بلاتناتا بود، زن کوچک آنقدر شیرین به نظر می‌رسید که کینیا با خودش گفت که اگر لازم باشد، برای خوشحال کردن او، یک کیک کامل را خواهد خورد. هیچ‌وقت دختر کوچولویی به این شلوغی وجود نداشت. وقتی کار در آشپزخانه کم می‌سالن زیبایی در تهران شد، لبنیاتی بود که او را سرگرم می‌کرد. خود بریجی عاشق لبنیات بود و با توجه به دوران جوانی‌اش، به دارلوگداچا آزادی عمل زودهنگام می‌داد. در ساعات دلچسب سپیده دم، وقتی خواهران، یکی یکی، برای دوشیدن شیر بیرون می‌رفتند، هیچ‌وقت چیز جوان شادتری وجود نداشت،

چه در میان بره‌ها، چه در میان پرندگان، چه در میان گل‌ها،[۲۲] از دوشیزه سفید کوچک که بین بریجید و داریا، با هر دست در دست دیگرشان، یورتمه می‌رفت و به کینیا و بلاتناتا که ظروف چوبی شیردوشی را بین خود حمل می‌کردند، می‌خندید. او تک تک گاوها را به نام می‌شناخت و به محض اینکه از در لیوس بیرون می‌رفت و به «بادهون» (به معنای گاوبانه، به معنای واقعی کلمه، دژ گاو) می‌رسید، آنها را با صدای واضح خود صدا می‌زد. و وقتی به دروازه بادهون می‌رسید، آنها در آنجا منتظر او بودند – باینیده و براکایده، و سگاد و ریاباک و همه دیگران، در پاسخ بانگ می‌زدند.

صدای زنگوله‌هایشان پرندگان را بر فراز درختان سیب لیوس به شرمساری انداخت. با این حال، یک روز صبح اتفاق افتاد که وقتی دارلوگداچا به دروازه بادون رسید، در میان گله منتظر و غران، اثری از باینیدها – گاو سفید کوچک با گوش‌های قرمز که حیوان خانگی مخصوص او بود – ندید. به نظر می‌رسید که دو جذامی روز قبل به بریجید آمده بودند و دیدن وضعیت اسفناک آنها چنان بر راهبه دلسوز غلبه کرد که قول داد بهترین گاو را به آنها بدهد و انتخاب را به خودشان واگذار کرد. البته، طبیعتاً حق انتخاب باینیدها به آنها داده شد. قلب کوچک و مهربان دارلوگداچا پاره شد[۲۳] وقتی دلیل غیبت بینیده را شنید.

سالن زیبایی رز سرخ تهرانپارس مطمئناً برای جذامیان بیچاره که یاد گرفته بود شب و روز برایشان دعا کند، بسیار متاسف بود. اما، می‌ترسم، بیشتر برای بینیده متاسف بود که از چراگاه دلپذیر و آبدارش، و نفس خوشبویش، و ناله همراهانش، و پناهگاه گرم بادون‌ها – و نوازش دست نرم یک دختر کوچک – رانده شده بود.

رز سرخ تهرانپارس

آن روز نوبت خود بریجی بود که گاوها را پس از دوشیدن از بادهون بیرون ببرد و آنها را در کوراگ (Curragh) بچراند. معمولاً دارلوگداچا وقتی پیشنهاد می‌شد که با او برود، مثل الان، از خوشحالی منفجر می‌شد. اما امروز مشخص بود که لذت یک روز با مادر عزیز، کاملاً برای خودش، در دشت باشکوه، تحت الشعاع فقدان بینیده (Bainidhe) قرار گرفته بهترین سالن زیبایی در تهران است.

بنابراین بریجی به کینیا گفت که دارلوگداچا را با خود به لبنیاتی ببرد و اجازه دهد در گرفتن خامه کمک کند و تا جایی که دوست دارد نزدیک به cuinneog (چرخ‌گوشت) بایستد، زمانی که چرخ‌گوشت (churn-dash) امواج سفید شیر را به کف پرتاب می‌کرد – که در مواقع عادی، مکان مناسبی برای یک دختر کوچک که لباس سفیدی برای تمیز نگه داشتن داشت، محسوب نمی‌سالن زیبایی در تهران شد. [۲۴] مدتی طول کشید تا دوباره به آن کوچولوی شاد و سرزنده‌اش برگردد. حتی نوازش کره‌ای که کینیا به او داد تا لم بدهد هم نتوانست او را آرام کند. اما کمی خیساندن در کف دوغ به طرز شگفت‌انگیزی به او کمک کرد؛ و وقتی کینیا (که متاسفانه در آن خیساندن بی‌گناه نبود) دوباره صورت کوچک و گلگونش را خشک کرد.

که مایل بهترین سالن زیبایی در تهران است به ایمان ابراز شده‌ی کینیا مبنی بر اینکه به زودی دوباره باینییده را خواهد دید، اعتماد کند. آن روز تعداد بیشتری از فقرا نسبت به همیشه به دروازه آمدند. دارلوگداچا بسیار مشغول کمک به کینیا برای رسیدگی به نیازهای آنها انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود. در اینجا زنی فقیر برای پسر بیمارش شیر می‌خواست؛ در آنجا دختری فلج برای کره آمده بود؛ برای مرد فقیری با خانواده‌ای پرجمعیت، یک قرص نان بزرگ، با پنیر و بیکن و مقداری شیر وجود داشت. اکنون، همانطور که دارلوگداچا از آشپزخانه به لبنیاتی و از آنجا به دروازه پرواز می‌سالن آرایشگاه در تهران کرد.

سالن زیبایی رز سرخ تهرانپارس به نظر می‌رسید که تمام مدت صدای ناله‌های بینیده را در گوش‌هایش می‌شنید. سرانجام، نزدیک غروب، وقتی همه فقرای دیگر رفته بودند، صدای کوبیدن محکمی با صدای “bas-chrannidhe” در آمد؛ و وقتی کینیا و دارلوگداچا برای باز کردن در رفتند، جز دو جذامی روز قبل – و بینیده – چه چیزی را در مقابل خود یافتند.