سالن زیبایی رزا جنت آباد جنوبی

سالن زیبایی رزا جنت آباد جنوبی به نظرم می‌رسد که دیگر نمی‌توانم به چیزی ایمان بیاورم، نه به این خاطر که به من دستور داده‌اند، و احساس می‌کنم آزاد شده‌ام. تکیه می‌دهم به سنگ‌های دیوار کوتاه، به همان جایی که در گذشته تکیه می‌دادم، در زمانی که فکر می‌کردم کسی هستم و چیزی می‌دانم. نگاهم به خانواده‌ها و تک‌چهره‌هایی می‌افتد که با عجله به سمت سیاه‌چاله‌ی ایوان کلیسا، به سمت تاریکی شبستان، جایی که در عود پیچیده شده‌اید، جایی که چرخ‌های نور و فرشتگان رنگارنگ زیر طاق‌هایی که اندکی از پوچی عظیم آسمان‌ها را در خود جای داده‌اند، در حال حرکت هستند.

سالن زیبایی : به نظر می‌رسد که به آن افراد نزدیک‌تر می‌شوم و در میان تصاویر زودگذری که بینایی‌ام به من می‌دهد، نگاهی اجمالی به ژرفای خاصی می‌اندازم. به نظر می‌رسد که به طور تصادفی در مقابل غنای یک موجود واحد متوقف شده‌ام. به «زندگی‌های فروتن و آرام» فکر می‌کنم و در عرض چند کلمه به نظرم می‌رسد که در آنچه «زندگی آرام و فروتن» می‌نامند، انتظارات و انتظارها و خستگی‌های عظیمی وجود دارد.

سالن زیبایی رزا جنت آباد جنوبی

من می‌فهمم که چرا آنها می‌خواهند به خدا ایمان داشته باشند، و در نتیجه چرا به او ایمان دارند، زیرا ایمان به اراده می‌آید. به یاد دارم، در حالی که به این دیوار تکیه داده‌ام و گوش می‌دهم.

روزی در گذشته‌ای نه چندان دور از اینجا، زنی فروتن صدایش را بلند سالن آرایشگاه در تهران سالن آرایشگاه در تهران کرد و گفت: «آن زن به خدا ایمان ندارد! به این دلیل بهترین سالن زیبایی در تهران است که فرزندی ندارد، یا به این دلیل که آنها هرگز بیمار نشده‌اند.» و من نیز، بدون اینکه بتوانم آنها را برای خودم تصور کنم، تمام صداهایی را که شنیده‌ام به یاد می‌آورم که می‌گفتند: «اگر خدا نباشد، خیلی ناعادلانه خواهد انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود!» هیچ دلیل دیگری برای وجود خدا وجود ندارد جز نیازی که ما به او داریم. خدا، خدا نیست – او نام تمام نداشته‌های ماست. او رویای ماست که به آسمان‌ها برده شده است. خدا یک دعا است، او شخص دیگری نیست. آنها تمام اعمال مهربانانه‌ی او را به آینده‌ی ابدی می‌سپارند، آنها را در ناشناخته‌ها پنهان می‌کنند.

آنها عواقب دردناک خود را در فواصلی که از آنها دورتر است غرق می‌کنند؛ آنها تناقضات او را در عدم قطعیتی دست‌نیافتنی لغو می‌کنند. مهم نیست؛ آنها به بتی که از یک کلمه ساخته شده است ایمان دارند. و من؟ من از دین بیدار شده‌ام، چون آن یک رویا انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود. باید یک روز صبح چشمانم باز می‌سالن زیبایی در تهران سالن زیبایی در تهران شد و دیگر چیزی از آن نمی‌دیدم. من خدا را نمی‌بینم، اما کلیسا و کشیشان را می‌بینم. همین الان مراسم دیگری در جهت دیگری در حال برگزاری است – در قلعه، مراسم عشای ربانی سنت هوبرت. در حالی که به آرنج‌هایم تکیه داده‌ام، این منظره مرا مجذوب خود می‌کند. این خادمان فرقه، در حالی که این گله سگ‌های شکاری، این تفنگ‌ها و چاقوهای شکاری را متبرک می‌کردند.

در حالی که با لباس‌های توری و مجلل در کنار این افراد ثروتمند، همچون ورزشکاران جنگجو، چه زن و چه مرد، بر روی پله‌های بزرگ قلعه‌ای برخاسته بودند و رو به جمعیتی که با طناب از آنها دور نگه داشته شده بودند، ایستاده بودند – این منظره، آشکارتر از هر کلامی، فاصله‌ای را که کلیساهای امروزی را از آموزه‌های مسیح جدا می‌کند، تعریف می‌کند و به تمام گندیدگی طلاکاری شده‌ای که بر آن آغازهای ناب و از ریخت افتاده انباشته شده است، اشاره دارد. و آنچه اینجا سالن آرایش و زیبایی سالن آرایش و زیبایی هست، همه جا هست؛ آنچه کم است، زیاد است. کشیشان، قدرتمندان – همه همیشه به هم پیوسته‌اند. آه، یقین در قلب وجدان من طلوع می‌کند.

ادیان به دلیل کثرتشان، خود را از نظر معنوی نابود می‌کنند. آنها هر آنچه را که به افسانه‌هایشان تکیه دارد، نابود می‌کنند. اما رهبران آنها، کسانی که قدرت بت هستند، آن را تحمیل می‌کنند. آنها اقتدار را حکم می‌کنند؛ آنها نور را پنهان می‌کنند. آنها انسان هستند و از منافع خود به عنوان انسان دفاع می‌کنند؛ آنها حاکمانی هستند که از سلطه خود دفاع می‌کنند. باید باشد! تو نخواهی فهمید! خاطره‌ای وحشتناک در من می‌لرزد؛ و نگاهی گیج‌کننده به مردمی می‌اندازم که به خاطر نیازهای آرمان مشترکشان، با وعده‌ها و غرش‌هایشان، از بدبختی دیوانه‌واری که بر توده مردم سنگینی می‌کند، حمایت می‌کنند.

سالن زیبایی رزا جنت آباد جنوبی صدای قدم‌هایی به سمتم می‌آید. ماری با لباس خاکستری ظاهر می‌شود. او می‌آید تا مرا پیدا کند. از دور دیدم که گونه‌هایش از باد روشن و شاداب شده‌اند. از نزدیک دیدم که پلک‌هایش مانند ابریشم ساییده شده‌اند. او مرا در انعکاس تصویر غرق در تصویر می‌بیند. او مانند مادری ضعیف و وحشت‌زده به من نگاه می‌کند؛ و این نگرانی که او به من می‌دهد، به تنهایی برای آرام کردن و تسلی دادن من کافی است.

رزا جنت آباد

من به او هیاهوی آراسته‌ی پایینِ خانه‌مان را نشان می‌دهم و از حماقت این افرادی که بیهوده در کلیسا جمع می‌شوند و برای دعا به آنجا می‌روند و تنها صحبت می‌کنند، به تلخی یاد می‌کنم. برخی از آنها ایمان می‌آورند؛ و بقیه به آنها می‌گویند: «من هم مثل شما عمل می‌کنم.» ماری در مورد اساس دین بحثی نمی‌کند.

می‌گوید: «آه، هیچ‌وقت به این موضوع به طور واضح فکر نکرده‌ام، هیچ‌وقت. همیشه از خدا با من صحبت کرده‌اند و من همیشه به او ایمان داشته‌ام. اما – نمی‌دانم. فقط یک چیز را می‌دانم،» او در حالی که چشمان آبی‌اش به من نگاه می‌کند، اضافه می‌کند، «و آن این است که حتماً توهمی وجود دارد. مردم باید دین داشته باشند تا بتوانند سختی‌های زندگی و فداکاری‌ها را تحمل کنند…» او دوباره و با تأکید بیشتر ادامه می‌دهد: «باید برای افراد غمگین دین وجود داشته باشد تا تسلیم نشوند. شاید حماقت باشد، اما اگر آن را از آنها بگیرید.

چه چیزی برایشان باقی می‌ماند؟» زن مهربان – زن معمولی با عادات جاافتاده – که اینجا رهایش کرده بودم، تکرار می‌کند: «حتماً توهمی در کار است.» او به این ایده پایبند است، اصرار دارد که طرف ناراضیان را می‌گیرد. شاید به خاطر خودش اینطور حرف می‌زند، و شاید فقط به این خاطر که دلش برای من می‌سوزد. بیهوده گفتم: «نه – هرگز نباید توهم، هرگز مغالطه وجود داشته باشد. دیگر نباید دروغی وجود داشته باشد. آن وقت نخواهیم دانست به کجا می‌رویم.» او پافشاری می‌کند و نشانه‌هایی از مخالفت بروز می‌دهد.

خسته‌ام، دیگر چیزی نمی‌گویم. اما نگاهم را در برابر محیط قدرتمندِ شرایط پایین نمی‌آورم. چشمانم بی‌رحم است و نمی‌تواند جلوی دیدن خدای دروغین و کاهنان دروغین را در همه جا بگیرد. از پیاده‌رو پایین می‌رویم و در سکوت برمی‌گردیم. اما به نظر من، حکومت شر در امنیت آسوده‌ای در میان توهماتی که بر ما انباشته‌اند، پنهان شده است.

سالن زیبایی رزا جنت آباد جنوبی من هیچ هستم؛ من دیگر چیزی بیش از گذشته نیستم، اما عطش خود را برای حقیقت به کار می‌گیرم. دوباره به خودم می‌گویم که هیچ قدرت ماوراءالطبیعه ای وجود ندارد، که هیچ چیز از آسمان نازل نشده بهترین سالن زیبایی در تهران است.