سالن بانک زیبایی سعادت آباد

سالن بانک زیبایی سعادت آباد گاهی اوقات ماری کاملاً بی‌صدا برای خودش کتاب می‌خواند. من از اینکه او غرق در این کار بهترین سالن زیبایی در تهران است، شگفت‌زده می‌شوم. حتی اتفاق می‌افتد که او خود را وقف شعر می‌کند. با چهره‌ای خمیده و گرفته، چشمانش بر فراز سطرهای کوتاه‌شده‌ی ابیات در رفت و آمد است. گهگاه چشمانش را بالا می‌آورد و به آسمان نگاه می‌کند، و – بسیار فراتر از آسمان مرئی – به هر آنچه که از قفس کوچک کلمات می‌گریزد. و گاهی اوقات ما به آرامی دچار کسالت می‌شویم.

سالن زیبایی : یک شب ماری به من اطلاع داد که قناری مرده است و شروع به گریه سالن آرایشگاه در تهران کرد، در حالی که قفس باز و پرنده‌ای را که در ته قفس دراز کشیده انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود، با پاهای جمع شده، به چروکیده و زمختیِ عروسک کوچک و زرد رنگ، به من نشان می‌داد.

سالن بانک زیبایی سعادت آباد

من با غم او همدردی کردم؛ اما اشک‌هایش بی‌پایان بود و احساساتش را نامتناسب یافتم. گفتم: «بیا، بالاخره، پرنده فقط یک پرنده است، یک نقطه‌ی صرف که کمی در گوشه‌ی اتاق تکان خورد. آنوقت چه؟ هزاران پرنده‌ای که می‌میرند، و آدم‌هایی که می‌میرند، و فقرا چه؟» اما او سرش را تکان داد.

اصرار داشت که سوگواری کند، سعی کرد به من ثابت کند که این اتفاق مهمی بوده و حق با اوست. برای لحظه‌ای از این عدم درک، از این تفاوت بین احساس او و احساس من، گیج شدم. این یک کشف ناخوشایند از ناشناخته‌ها بود. اگر کسی بخواهد، اغلب می‌تواند در مورد مسائل کوچک، افکار زیادی داشته باشد؛ اما کسی این را نمی‌خواهد. * * * * * * موقعیت من در کارخانه و در محله‌مان به تدریج قوی‌تر می‌شود. به لطف انعام منظمی که دریافت می‌کنم، بالاخره می‌توانیم مثل همه، هر ماه پولی کنار بگذاریم. کریلون فریاد زد: «بله!» و من را با خودش به بیرون کشید.

در حالی که داشتم می‌آمدم داخل، یک شب. «باید به اطلاعتان برسانم که شما را برای دوره بعدی شورای شهر به طور خودجوش دعوت کرده‌اند. می‌دانید، دارند خیلی تلاش می‌کنند. آقای مارکی قرار است برای انتخابات مجلس کاندید شود – اما ما به محله دیگر رفته‌ایم.» کریلون در حالی که کاملاً خشکش زده بود، گفت. «برگرد، برگرد.» ما به سمت راست پیچیدیم. کریون ادامه داد: «این انجمن میهن‌پرستانه‌ی آقای ژوزف، به آنارشیست‌ها آسیب زیادی رسانده است. همه ما باید بگذاریم آنها آرنج‌هایمان را حس کنند، این ضروری است.

شما که در کارخانه هستید، نه؟ شما کارگران را می‌بینید؛ با آنها گپ بزنید. شما خودتان را با آنها لوس می‌کنید، بنابراین برخی از آنها به شما رأی خواهند داد. آنها خطرناک هستند .» با تحت تأثیر قرار گرفتن از این چشم‌انداز، زمزمه کردم: «درست است که من با آنها بسیار همدردی می‌کنم.» کریلون جلوی حمام عمومی ایستاد. او توضیح داد: «امروز هفدهمین روز ماه است؛ روزی از ماه که من حمام می‌کنم. اوه، بله! می‌دانم که تو هر پنجشنبه می‌روی؛ اما من اینطور فکر نمی‌کنم. تو البته جوانی و شاید دلیل خوبی هم داشته باشی!

اما انعام مرا بگیر و با کارگر معاشرت کن. ما باید خودمان را به حرکت درآوریم و خودمان را وادار کنیم، چه کار بدی! در مورد من، من تلاش‌های سیاسی‌ام را برای صلح و نظم به پایان رسانده‌ام. نوبت توست !» حق با اوست. با نگاه به مرد مسن، متوجه می‌شوم که هیکلش کمی خمیده است؛ گونه‌های بدتراشیده‌اش قوز دارد و انتهای موهایش به بلورهای سفید تبدیل شده است. در دنیای حقیر خود، وظیفه‌اش را انجام داده است. به تلاش‌های بی‌اهمیت افراد بی‌اهمیت فکر می‌کنم؛ به انبوه کارهایی که به صورت ناشناس انجام می‌شوند.

آنها ضروری هستند، این انبوه افرادی که بسیار شبیه به هم هستند؛ زیرا شهرها بر اساس برادری ضعیف سنگفرش‌ها ساخته شده‌اند. مثل همیشه حق با اوست. من که هنوز جوانم؛ من که در سطح بالاتری از او هستم؛ باید نقشی ایفا کنم و بر میل آدمی که می‌خواهد بگذارد همه چیز به روال خودش پیش برود، غلبه کنم. یک حرکت ناگهانی اراده در زندگی‌ام ظاهر می‌شود، که در غیر این صورت طبق معمول پیش می‌رود. فصل ششم صدایی در شامگاه با تمام همدردی ممکن به کارگران نزدیک شدم. علاوه بر این، سرنوشت زحمتکشان مسائل جالبی را مطرح می‌کند که باید در پی درک آنها انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود.

بنابراین، در مورد اطرافیانم اطلاعات کسب می‌کنم. «می‌خواهی کار گریس‌کارها را ببینی؟ من اینجام.» مارکاسین، با نام خانوادگی پترولوس، گفت. «من چراغ‌گردان هستم. قبل از آن گریس‌کار بودم. آیا این بهتر است؟ نمی‌توانم بگویم. اینجا جایی است که همه چیز ادامه دارد، نگاه کن – آنجا. جای من را شب‌ها با هدایت بینی‌ات پیدا خواهی سالن آرایشگاه در تهران کرد.» حقیقت این است.

سالن بانک زیبایی سعادت آباد که گوشه‌ی کارخانه‌ای که او مرا به آنجا هدایت می‌کند، بوی تندی دارد. دیوارهای بی‌شکل این نوع غار با قفسه‌هایی پر از چراغ‌های نشتی – چراغ‌هایی کثیف مانند حیوانات – تزئین شده است. در یک سطل، فتیله‌های قدیمی و چیزهای از رده خارج دیگری وجود دارد.

سالن بانک زیبایی سعادت آباد

در پای یک کمد چوبی که شبیه آهن است، شیشه‌های چراغ در پیراهن‌های کاغذی قرار دارند؛ و دورتر، دسته‌هایی از بشکه‌های نفت. همه چیز فرسوده و ویران است؛ در این زاویه از ساختمان بزرگ که نور به خوبی در آن قرار دارد، همه چیز تاریک است. شبح یک پنجره‌ی عظیم در آن‌سو ایستاده است. شیشه‌ها فقط نیمی از آنها دیده می‌شوند؛ آنقدر روکش‌دار هستند که می‌توان آنها را با کاغذ زرد پوشاند. سنگ‌های بزرگ – صخره‌های – دیوارها با رسوب تیره‌ای از چربی، مانند ته دیگ، روکش شده‌اند و لانه‌های گرد و غبار از آنها آویزان است.

گودال‌های سیاه روی زمین می‌درخشند، با لایه‌هایی از لجن حاصل از خراشیدن چراغ‌ها. او آنجا زندگی می‌کند و حرکت می‌کند، با لباس زرهی‌اش که با کثافتی به تیرگی تفاله قهوه پوشیده شده بهترین سالن زیبایی در تهران است. او ابزار اصلی کارش – یک پارچه سیاه – را در پنجه‌های ضعیفش گرفته است. دست‌های کثیفش از پارافین می‌درخشند و روغن، که در ناخن‌هایش فرو رفته و سیاه شده است، به آنها ظاهری شبیه فتیله می‌دهد. تمام روز لامپ‌ها را تمیز می‌کند، تعمیر می‌کند، باز می‌کند، پر می‌کند و پاک می‌کند.

سالن بانک زیبایی سعادت آباد کثیفی و تاریکی این همه وسیله را به خود جذب می‌کند و مانند یک سیاه‌پوست کار می‌کند. او می‌گوید: «چون باید خوب انجام شود، و حتی وقتی خسته‌ای، باید محکم به مالش دادن ادامه بدهی.» «ششصد و شصت و سه تا سالن آرایش و زیبایی سالن آرایش و زیبایی هست آقا» (به محض اینکه شروع به توضیحات فنی می‌کند می‌گوید «آقا»، «با احتساب باهوش‌ها در دفاتر شیک، فانوس‌های توی جنگل و نگهبان‌های شب. به من می‌گویید، «چرا برقی که خودش روشن شود ندارند؟» چون هزینه دارد.