سالن زیبایی سیمین صادقیه

سالن زیبایی سیمین صادقیه در پیشنهاد این قطعنامه، گفت: «مالکان و پیمانکاران، آقای رئیس جمهور و آقایان، ثروت هنگفتی دارند، با این حال، پیشنهاد می‌دهند که به ما، فرزندان زحمتکش صادق، بیوه‌هایی که هرگز نتوانسته‌اند عضلات تنومندشان را بسازند، حقوق ناچیز ۲ دلار در روز بدهند. چرا، معلمان مدارس دولتی که به دختران ما نان می‌دهند، بیشتر از این هم نمی‌گیرند! حالا، اگر این مصوبه را تصویب کنیم، دستمزد خود را به ۳ دلار در روز می‌رسانیم و آن را در همان حد نگه می‌داریم.

سالن زیبایی : ما به پیمانکاران حق می‌دهیم، زیرا اگر هر عضوی از اتحادیه ما با کمتر از ۳ دلار کار کند، او را اخراج خواهیم سالن آرایشگاه در تهران کرد. و با تصویب این مصوبه، ما را از شرق دور نگه می‌داریم و عضویت را در سانفرانسیسکو حفظ می‌کنیم و از شغل خود مطمئن خواهیم انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود.» ۱۵۱«ایمان! رؤسا باید خیلی مؤدب با ما رفتار کنند تا اصلاً ما را بپذیرند.

سالن زیبایی سیمین صادقیه

و اگر بخواهند کسانی را که عضو اتحادیه نیستند به کار بگمارند، ساختمان‌هایشان دیگر از زیرزمین‌هایشان سر بر نخواهند آورد، خب، چون سایر طبقات مجبورند به خاطر ما مقاومت کنند، خب.» آقای لورین فرنچ، پیمانکار میلیونر و مالک کارخانه بزرگ آهن سانفرانسیسکو، صبح روز بعد گزارشی از اقدام اتحادیه کارگران حمل مصالح ساختمانی و انجمن حفاظتی ملات‌سازان را در دفتر روزنامه خواند و لبخندی تلخ بر لبانش نقش بست.

آن روز او دعوتنامه‌هایی برای تعدادی از سرمایه‌داران و پیمانکاران فرستاد تا در جلسه‌ای در دفترش شرکت کنند و نتیجه کنفرانس تشکیل اتحادیه تولیدکنندگان و سازندگان بود که آقای لورین فرنچ به عنوان رئیس دائمی آن انتخاب سالن زیبایی در تهران شد. روزنامه‌های صبح روز بعد آگهی زیر را منتشر کردند. در اولین روز ماه آینده، دویست نفر باربر و مخلوط‌کن ملات در ساختمان جدید اداره پست کار خواهند کرد. تا اطلاع ثانوی، روزی سه دلار پرداخت خواهد شد. مردانی که برای عضویت در اتحادیه باربرها درخواست داده و درخواستشان رد شده بهترین سالن زیبایی در تهران است، در اولویت خواهند بود.

لورین فرانسوی. خیابان مارکت، پلاک ۱۰۹۹ این تلاش پست سرمایه برای اجبار یا تطمیع کارگر جهت فراهم کردن فرصت برابر برای اشتغال برای کارگر دیگر، شب بعد توسط رافرتی در یک سخنرانی جنجالی در جلسه ویژه اتحادیه کارگران حمل و نقل محکوم شد، جلسه‌ای که منجر به تشکیل کنوانسیون اتحادیه‌های صنفی فدرال شد. ۱۵۲در این کنوانسیون، پس از یک بحث داغ، با اکثریت سه چهارم آرا تصویب شد که هیچ عضوی از هیچ سازمان صنفی، در صورت مجازات اخراج، اجازه ندارد در ساخت یا کمک به ساخت هیچ ساختمانی، یا در هیچ مغازه، آسیاب، ریخته‌گری یا کارخانه‌ای، یا در یا بر روی هر کاری که در آن شخصی غیر عضو یک سازمان صنفی استخدام شده است.

یا در جایی که از موادی استفاده می‌شود که توسط کارگران غیر اتحادیه‌ای تولید شده است، کار کند. گوستاو بلاتر، مدرس کارگری که در این مراسم نماینده اتحادیه ماشین‌های ظرفشویی بود، گفت: «جناب من از انجمن لوله‌کش‌ها، این قطعنامه را به عنوان یک پومرنگ توصیف می‌کند، آقای رئیس جمهور. نمی‌دانم چنین لحنی از او کاملاً بی‌ادبانه است، زیرا بسیاری از مردم در مورد اینکه آیا لوله‌کشی واقعاً یک سرقت است یا فقط یک سرقت، تردید دارند.

اما، دوستان مدعی پیروزی من، اگر این قطعنامه یک پومرنگ باشد، پومرنگی است که تکبر را از دل ثروت‌اندوزان فریب‌خورده بیرون خواهد آورد و به آنها خواهد آموخت که در این جمهوری – که با نقشه پدران ما تأسیس شده است [پدربزرگ بلاتر یک سرباز هسیایی در ارتش بریتانیا بود و پس از تسلیم کورنوالیس به دارمشتات بازگشت] – در این جمهوری، زمانی نزدیک است که ثروتِ التماس‌آمیز مجبور شود کره اسب را به کار بگیرد و گرسنگی‌ای که سال‌ها به کار داده است، به او دست دهد.» و در میان طوفانی از تشویق، بلاتر روی صندلی‌اش نشست. ساخت ساختمان اداره پست در روز مقرر، با نیرویی از افراد که همگی عضو سازمان‌های صنفی بودند.

سالن زیبایی سیمین صادقیه آغاز شد و کار به مدت یک هفته به طور پیوسته پیش رفت. در جلسات شنبه شب چندین سازمان صنفی، اعضا ۱۵۳به خود تبریک می‌گفتند که «فرانسوی پیر» تصمیم گرفته است برنامه‌ی او را اجرا نکند، و در چندین لژ پیشنهاد شد که با درخواست افزایش بیست درصدی دستمزد همه مکانیک‌ها، پیروزی باشکوه کار بر سرمایه را اعلام کنند.

سالن زیبایی سیمین صادقیه

اما برخی از افراد عاقل‌تر، این جنبش را زودهنگام دانستند و یک نجار بدبین، در میان ابراز مخالفت همکارانش، اظهار داشت که اگر همه مکانیک‌ها از الگوی باربران هود پیروی کنند، «تمام سازندگان و پیمانکاران در فریسکو ورشکسته می‌شوند، یا کل ساخت و ساز متوقف می‌شود.» صبح دوشنبه‌ی بعد، ده مرد با بلوز و سرهمی در صحنه ظاهر شدند.

سه نفر از آنها ملات را مخلوط می‌کردند، سه نفر دیگر لوله حمل می‌کردند، سه نفر دیگر شروع به آجرچینی کردند، در حالی که نفر دهم کار نه نفر دیگر را هدایت می‌کرد. هر کدام از آنها در مقابل دیدگان، یک فشنگ را که از آن یک تپانچه‌ی دراگون آویزان بود، به دور کمر خود بسته بودند. به محض اینکه حضور و زحمات آنها مشخص شد، خبر به ستاد کارگران ارسال شد و نماینده براون مأمور شد تا با غریبه‌ها مصاحبه کند و وضعیت را بررسی کند. پاپ براون یک سنگ‌تراش ماهر در اواخر دهه شصت میلادی بود که اغلب در حرفه خود کار نمی‌کرد. حقوقی که از اتحادیه‌های کارگری دریافت می‌کرد برای امرار معاش او کافی بود و او حقوق خود را به طور کامل دریافت می‌کرد.

او زیرک، مودب و پیگیر انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود و رفتار پدرانه‌اش با «پسران» و رفتار محترمانه‌اش با کارفرمایان، اغلب به تعدیل‌های مطلوب قبلی ناشی از رقابت‌هایی که… ۱۵۴از رافرتی‌ها و بلاترهای «زبان‌گشاده» دریغ می‌سالن زیبایی در تهران شد. پاپ براون به یکی از مردانی که مشغول مخلوط کردن ملات بود نزدیک شد و پرسید که برای چه کسی کار می‌کند. مرد مورد نظر پاسخی نداد، اما به سرکارگر اشاره سالن آرایشگاه در تهران کرد که جلو آمد و مختصراً پاسخ داد: «همه ما برای آقای لورین فرنچ کار می‌کنیم.» براون پرسید: «چقدر حقوق می‌گیری؟» سرکارگر پس از مکثی پاسخ داد: «خب، راستش را بخواهید، نمی‌دانم تا چه حد به شما مربوط بهترین سالن زیبایی در تهران است، اما هیچ مخالفتی با گفتنش به شما ندارم.

سالن زیبایی سیمین صادقیه ملات‌چین‌ها و حامل‌های خمپاره روزی ۳ دلار، آجرچین‌ها ۴ دلار و من ۵ دلار می‌گیرم.» براون با لحنی تأییدآمیز گفت: «حقوق اتحادیه‌شان. شما در فریسکو غریبه هستید، ببخشید؟» سرکارگر پاسخ داد: «ما جمعه شب گذشته از میلواکی رسیدیم.» براون گفت: «شما به عنوان عضو اتحادیه کارت‌هایتان را دریافت کرده‌اید؟» طرفِ مورد خطاب پاسخ داد: «نه، ما به هیچ اتحادیه‌ای تعلق نداریم.» براون با لهجه‌ای متقاعدکننده پرسید: «هممم! فکر کنم داری برای تشکیل اتحادیه‌های اینجا وقت می‌گذاری؟» سرکارگر پاسخ داد: «به من گفته شده که تا جایی که به اتحادیه‌ی کارگران حمل زباله مربوط می‌شود.