بهترین آرایشگاه زنانه در ستارخان تهران

بهترین آرایشگاه زنانه در ستارخان تهران آقای پمپادور هنگام ورود به خیابان از ملک خانم تاراگون به آن برخورد. این منظره چیزی جز قدم زدن آرام آگوستوس فیتز کلارنس نبود.[۴۳] در خیابان با خانم جوانی که ما او را می‌شناسیم – اما پدر و مادر برجسته‌اش او را نمی‌شناسند – که خانم ترپسیکور تاراگون بهترین سالن زیبایی در تهران است. پیرمرد گفت: «پسره رو گیج کن! نمی‌دونم کی اونجاست؟ هرچند درست مثل پدرش! چون می‌تونم بدون هیچ غروری بگم که بین دخترا آدم فوق‌العاده‌ای بودم.» آگوستوس فیتز کلارنس از این رویارویی احتمالی اصلاً راضی نبود. صمیمیت با بیوه جذاب، که به شدت به آن اشاره داشت، به وضوح نتایج احتمالی آن را بر آینده خودش به ذهنش آورد.

سالن زیبایی : و علاوه بر این، او از یک احساس عجیب و غریب و جدید نسبت به خانم جوان آگاه انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود، که او را در زیر نگاه پدرانه تا حدودی شرمنده می‌سالن آرایشگاه در تهران کرد. خلاصه، او عاشق شده بود. همه علائم آشکار بودند: هجوم خون به صورت و لکنت زبان، هر زمان که نزدیکی به جسم عفونی باعث اسپاسم می‌سالن زیبایی در تهران شد. او همچنین علائم ثانویه را داشت – احساسی در نخاع، گویی ملاس در پشتش ریخته می‌شود، و یک احساس عمومی “در تمام بدن”، مانند آنچه پسران کوچک “گوشت غاز” می‌نامند، که معمولاً با داستان ارواح یا وزش باد سرد از یک در باز ایجاد می‌شود.

بهترین آرایشگاه زنانه در ستارخان تهران

برای نویسنده‌ای که در جایگاه والای مورخ فلسفی ایستاده است، آشکار است که همان احساساتی که در سینه آگوستوس می‌سوخت، سینه مهربان ترپسیخور را نیز گرم می‌کرد. با این حال، برای فراهم کردن غذا برای خنده خاموش‌نشدنی خدایان، این حقیقت هرگز برای خودِ رهبران آشکار نمی‌شود تا اینکه…[۴۴] لحظه آخر. «و بدین ترتیب ساعت به ساعت ما بالغ و بالغ‌تر می‌شویم… و بدین ترتیب داستانی به یادگار می‌ماند.» با پاراگراف قبلی، از یک «وقفه» چند ماهه عبور می‌کنم. احترام به حقیقت مرا ملزم می‌کند که این واقعیت را ثبت کنم که خانم تاراگون به دخترش با آن احساس غیرمسیحی به نام حسادت نگاه می‌کرد.

اما، اگرچه سنگدل بود، اما زن زیرکی بود و قصد داشت به نفع ترپسیخوره عمل کند. در آن زمان، و من معتقدم که هنوز هم در روستایی که درباره‌اش می‌نویسم، یک «فرقه جوراب» تحت کنترل خانم گروندی وجود داشت که شعار آن این بود: «کسانی که درباره‌شان بدگویی می‌کنیم، بد هستند». جلسات عصرانه آن به طور معمول به عنوان «شب‌های حلقه خیاطی» شناخته می‌شد؛ و وظیفه هر عضو این بود که به کار همه به جز کار خودش رسیدگی کند. یکی از نمایندگان این فرقه، بی‌درنگ هر آنچه را که در مورد آقای پمپادور کشف یا اختراع شده بود، در اختیار خانم تاراگون قرار داد، و فراموش نکرد که در مورد شرایط وصیت‌نامه توضیح بیشتری بدهد.

خانم تاراگون پس از آن تصمیم گرفت با آقای پمپادور ازدواج کند؛ زیرا، علاوه بر دلایل دیگر، به خودش اعتراف کرد که واقعاً از او خوشش می‌آید. بنابراین، همانطور که می‌توان تصور کرد، او با نارضایتی زیادی به صمیمیت فزاینده بین جوانان نگاه می‌کرد؛ اما می‌ترسید که هرگونه تلاش خشونت‌آمیز برای از بین بردن این صمیمیت، همان نتیجه‌ای را که از آن اجتناب می‌کرد، تسریع کند. روزی، او در یک اتاق مطالعه قهوه‌ای رنگ نشست و به تمام جوانب موضوع پرداخت،[۴۵] در حالی که گونه‌ی زیبایش را روی دست تپلش گذاشته بود، و بالاخره به نتیجه‌ای رسید. او در حالی که به آینه نگاه می‌کرد تا ببیند آیا دستش اثری روی گونه‌اش گذاشته است یا نه، گفت: «فکر نمی‌کنم عاقلانه باشد که فعلاً دخالت کنم؛ در هر صورت، تا زمانی که از آقای پمپادور مطمئن نشوم، دخالت نمی‌کنم ؛ اما از نزدیک مراقبشان خواهم بود.» چند روزی نگذشت که گروهی زیبا پنجره‌ی قوسی اتاق پذیرایی خانم تاراگون را اشغال کردند.

خود خانم ت.، که کاملاً پوشیده از سرخک پشمالو بود، چهره‌ی اصلی بود. در کنار پاهایش، مانند پاول در خانه‌ی گامالائیل، آگوستوس نشسته بود؛ اما برخلاف پاول، او یک کلاف پشمالو در دست داشت. تِرپسیخوره روی یک کاناپه در طاقچه‌ی پنجره نشسته بود و پدیده‌های گل را با آبرنگ خلق می‌کرد و بسیار مسحورکننده به نظر می‌رسید. «صحنه‌ی زیبایی بود.» همانطور که زیر سایه‌ی درخت بلوطِ پهناور، وقتی ظهر در آسمان‌ها جشن و سرور برپاست، گله آرام در امنیت و آسودگی خاطر جمع می‌شوند و از هیچ حمله‌ی هولناکی از دشمنِ درنده نمی‌ترسند، همینطور— خدمتکار اعلام کرد: «آقای پمپادور.» آگوستوس فیتز کلارنس تکرار کرد: «شیطان!» اولین انگیزه خانم تاراگون این بود که از جا بپرد و با گرمی از مهمانش استقبال کند.

بهترین آرایشگاه زنانه در ستارخان تهران دومین انگیزه‌اش این بود که چنین کاری نکند. ناپلئون گفته است: «فرصتی که از دست می‌رود، زمینه‌ساز بدبختی است.» یا اوسترلیتز بود یا واترلو! او با سرعت نبوغ، طرح یک کمدی کوچک به نام «عاشقان حسود» را ریخت که خود بازیگران ناخواسته در موفقیت آن نقش داشتند. [۴۶] نیم خیز شد و تعظیم استادانه آقای پمپادور را پذیرفت و با اشاره‌ای زیبا به او، خود نیز به صندلی‌اش تکیه داد. سپس، وانمود کرد که شال پشمی‌اش گره خورده است، فر موهایش را آنقدر به صورت آگوستوس نزدیک کرد و با چنان لحنی نجواگونه چیزی گفت که خون در یک لحظه به صورت آن مرد جوان دوید.

در ستارخان تهران

بیوه شادمان با خوشحالی از اینکه اولین تیرش اثر کرده بود، گفت: «دیروز شما را در حال اسب‌سواری دیدم، آقای پمپادور. و چه اسب زیبایی ! و شما چقدر با وقار اسب‌سواری می‌کنید!» آقای پمپادور با لحنی خشک گفت: «ممنون، خانم؛ فکر می‌کنم بدون هیچ غروری می‌توانم بگویم که سواری من نسبتاً خوب است.» با لحنی آمرانه به پسر گفت: «و تو، حالا که پدرت اینجاست، باید تو را آقای آگوستوس صدا کنم، مگر نه؟» کلمه «آقا» با تأکید بیشتری ادا می‌شد، انگار وقتی تنهاست از آن استفاده نمی‌کند. اما این البته غیرعمدی بود. آگوستوس مدتی بود که سعی کرده بود نظر خانم تاراگون را جلب کند، اما موفقیت چندانی به دست نیاورده بود و به همین دلیل کاملاً از درک مهربانی ناگهانی او ناتوان بود.

نگاهی به پدرش انداخت و با چشمانی خیره به او نگاه کرد، گویی غولی از غذای کودکش محروم شده است. نگاهی به ترپسیکور انداخت، اما آن خانم جوان غرق در کشف جدیدی در گیاه‌شناسی انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود. نگاهی به خانم تاراگون انداخت، اما او آرام و خونسرد مشغول ور رفتن با لباس پشمی‌اش بود. مادرش گفت: «ترپی، عزیزم، به آقای پمپادور نشان بده .»[۴۷] «بعضی از نقاشی‌هایت را. دختر کوچولوی عزیزم خیلی به هنر علاقه دارد!» او با شور و شوق فریاد زد، در حالی که دخترش بلند شد تا نمونه کارهایش را بیاورد. «مواظب خودت باش، آقای آگوستوس؛ خودت می‌دانی که پشمالو بودن چیز وحشتناکی برای غرغر کردن است.» آگوستوس بی‌اختیار از جا پرید تا کمکش را ارائه دهد، اما با گیجی به عقب برگشت.

بهترین آرایشگاه زنانه در ستارخان تهران خانم جوان با لحنی شیرین پرسید: «آقای پمپادور، شما به حکاکی علاقه دارید؟» «آه! بله! من—فکر می‌کنم می‌توانم بدون تکبر بگویم،» آقای پمپادور شروع سالن آرایشگاه در تهران کرد، اما در سکوت با خودش تمام کرد،—«من—من، حسادتش را برمی‌انگیزم!» آسترلیتز یا واترلو مال کیست؟ عینکش را زد تا کتاب را بررسی کند و برای مدتی تقریباً خودخواهی‌اش را با تحسین زیبایی طبیعت کنارش، اگر نه زیبایی‌های هنری پیش رویش، فراموش کرد. آگوستوس در درک این موضوع که به دلیلی نامعلوم، توجه خانم تاراگون جلب شده بهترین سالن زیبایی در تهران است، تعلل نکرد و با تمام وجود تلاش کرد تا اوضاع را بهتر کند. با این حال، هر از گاهی، نگاهش به سمت پدرش می‌چرخید، که نقش خود را با چنان مهارتی بازی می‌کرد که سینه آگوستوس به زودی پر از سوزش و ذهن بیوه پر از سردرگمی سالن زیبایی در تهران شد.