ارایشگاه زنانه تهران جمهوری

ارایشگاه زنانه تهران جمهوری نمی‌توانم عذابی را که در سه یا چهار ساعت بعدی تحمل کردم، توصیف کنم. اگرچه ضعیف و رنجور بودم، اما به‌طور تصادفی موفق شدم یک مسیر فرعی یا گذرگاه باریک را که از میان جنگل می‌گذشت، پیدا کنم و به راهم ادامه دادم، در حالی که از سرما می‌لرزیدم و اغلب مجبور می‌شدم خودم را روی زمین بیندازم تا قدرت پیدا کنم و حواس سرگردانم را جمع کنم. ماه بالا آمد و آگاهی من از زمان طلوع آن به من ثابت سالن آرایشگاه در تهران کرد که حداقل دو ساعت بی‌هوش بوده‌ام و در دست آن دو اراذل و اوباش بوده‌ام.

سالن زیبایی : اکنون بار دیگر در یک منطقه‌ی هموار بودم و تپه‌ها را پشت سر گذاشته بودم و همچنان که ماه در آسمان بالاتر می‌رفت، می‌توانستم محیط اطرافم را بدون مشکل تشخیص دهم. در مسیری که قدم می‌زدم، تلوتلو می‌خوردم، ضعیف و بیمار، و سرانجام، وقتی فکر می‌کردم دیگر نمی‌توانم ادامه دهم، به یک فضای باز رسیدم و در سمت چپم، یک کلبه چوبی زمخت در میان کنده‌های سوخته درختان دیدم. به در رسیدم و پس از تلاش‌های فراوان، زندانیان خواب‌آلود را بیدار کردم.

ارایشگاه زنانه تهران جمهوری

چهره‌ای خوش‌خلق به من خوشامد گفت، در حالی که سر پرپشتی از پنجره باریکی در سمت راستم بیرون زده انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود، و صدایی مهربان پرسید: «چه می‌خواهید؟» هر لحظه ضعیف‌تر می‌سالن زیبایی در تهران شد، به سختی می‌توانستم چیزی بگویم؛ و قبل از اینکه بتوانم موقعیتم را توضیح دهم، بی‌هوش روی آستانه افتادم.[۱۶۶] وقتی می‌گویم که تقریباً سه هفته از آن اتفاق گذشته بهترین سالن زیبایی در تهران است و از آن زمان تاکنون در فضای باز نبوده‌ام، متوجه خواهید شد که بیماری پس از آن چقدر ناامیدکننده بوده است.

میزبان صادق من و همسر خوبش از من مراقبت کرده‌اند، گویی که من یک پسر بوده‌ام نه یک غریبه؛ و بهبودی‌ام را مدیون پرستاری دلسوزانه آنها هستم، زیرا هیچ پزشکی مرا ندیده است. دور از هر آبادی، در یکی از کم‌رفت‌وآمدترین چهارراه‌های منطقه وحشی که در آن ساکن هستند، گاهی هفته‌ها می‌گذشت بدون اینکه رهگذری از خانه محقر آنها عبور کند. اکنون، یک بار دیگر، می‌توانم برخیزم و در آفتاب بنشینم؛ و امیدوارم به زودی در شرایطی قرار بگیرم که بتوانم عاملان رنج‌هایم را پیدا کنم. همانطور که روی تخت دراز کشیده‌ام، آنقدر ضعیف که نمی‌توانم حرکت کنم، زیاد فکر کرده‌ام و هرچند عجیب به نظر برسد، اما یک اعتقاد ذاتی دارم که نه تنها دو مردی را که قصد قتل من را داشتند پیدا خواهم کرد، بلکه اموالی را که از دست داده‌ام نیز پس خواهم گرفت.

دلیل اینکه این نظر را دارم این است: همین بی‌هوشی طولانی مدت من پس از ضربه‌ای که به سرم خورد و سپس انداختن جسدم در سیلاب کوهستان، همه و همه مرا در این باورم که آنها مرا مرده پنداشته‌اند، تأیید می‌کند. در نتیجه، چون از ظهور دوباره من نمی‌ترسند، سعی نمی‌کنند خود را پنهان کنند یا با فرار از شناسایی شدن، به دنبال پناهگاهی باشند. پیرزن (که او را شایعه‌پراکنی بزرگ یافته‌ام)، گمان می‌کنم، حضور مرا در اینجا «خدای مهربان» می‌داند؛ زیرا اکنون می‌تواند پرحرفی خود را ابراز کند؛ و اگر این نامه به طرز وحشتناکی طولانی نبود، من…[۱۶۷] برخی از سخنان کاملاً بدیع او را برای سرگرمی شما نقل می‌کنم.

من با بیان اینکه در تاریکی راهم را گم کرده و در رودخانه افتاده‌ام و سرم به صخره‌ای بیرون‌زده برخورد کرده است، وضعیت اسفناک خود را توضیح دادم. شب هنگام، وقتی میزبانم از کار برگشت، شرح کاملی از منطقه را تا کیلومترها از او شنیده‌ام و متوجه شده‌ام که می‌توانم با یک روز سواری به ن… برسم و آنجا یکی از قابل توجه‌ترین مکان‌ها در این سوی دیترویت است. به محض اینکه جرات کنم، به آنجا خواهم رفت و نامه بعدی‌ام بدون شک از آن نقطه ارسال خواهد شد. به شما نخواهم گفت که کاش در بوستون می‌ماندم؛ زیرا انجام این کار بی‌فایده و احمقانه خواهد بود.

اکنون مشتاقم که به هدفی که هنگام ترک شما در نظر داشتم، ادامه دهم، اما با این حال، در این بخش از کشور خواهم ماند تا هم سلامت و قدرت خود را بازیابم و هم مهاجمان خود را پیدا و مجازات کنم. « و عزیزم : وقتی آخرین نامه‌ام را تمام کردم، اصلاً فکر نمی‌کردم که شش هفته بگذرد تا دوباره داستانم را ادامه دهم؛ اما ذهنم و وقتم آنقدر مشغول بوده که باید از شما خواهش کنم که مرا ببخشید. الان اواخر ماه جولای است و همانطور که می‌دانید، در این فصل از سال، آدم حوصله‌ی پرحرفی ندارد. با این حال، برای اینکه بتوانید کاملاً موقعیت مرا درک کنید، باید در توصیفاتم کمی دقیق‌تر از آنچه که می‌خواستم باشم، باشم.

خورشید در آن روز دوست‌داشتنی نزدیک به غروب بود.[۱۶۸] وقتی به خانه‌ای که هنوز در آن هستم نزدیک شدم، چیزی که تا به حال ندیده بودم. مرد مهربانی که در طول بیماری‌ام به من پناه داده و از من مراقبت کرده بود، مرا به روستای ن… آورد و به نظر می‌رسید از جدایی از من پشیمان است. در خیابان زیبا به سمت خانه‌ای بزرگ و سفید که در انتهای آن بر فراز تپه‌ای قرار داشت و به عنوان محل اقامت قاضی پری به من نشان داده شده بود، قدم زدم. وقتی در دروازه‌ای که به محوطه‌ای مرتب منتهی می‌سالن زیبایی در تهران شد، مکث کردم، بدون هیچ تلاشی برای تخیل، می‌توانستم تصور کنم که دوباره در نیوانگلند عزیز هستم، زیرا به نظر می‌رسید تمام نشانه‌های تازگی از بین رفته است.

برگشتم و به صحنه نگاه کردم؛ کلبه‌هایی که آرام در میان انبوهی از درختان سایه‌دار لانه کرده بودند و اکنون در زیباترین لباس‌های سبز خود پوشیده شده بودند؛ در دوردست‌ها تپه‌های اطراف، و کمی در سمت چپ من، جویباری زیبا که از دره پایین می‌خزید و آب‌هایش با نگاه خورشید در حال غروب به نقره مذاب تبدیل شده بود.

ارایشگاه زنانه تهران جمهوری در حالی که غرق در خیالات بودم، متوجه نزدیک شدن یک آقای مسن نشدم که حالا جلو آمد و دستش را روی چفت دروازه‌ای که جلویش ایستاده بودم گذاشت و همزمان با گفتن «پایانی دلچسب برای روزی به زیبایی هر آنچه که آرزو دارم» به من خوشامد گفت.

تهران جمهوری

من هم در حالی که از آب و هوا و منظره تعریف می‌کردم، پاسخ دادم. در حین صحبت، متوجه همراهم شدم و از توصیفاتی که دریافت کرده بودم، مطمئن شدم که با صاحب خانه صحبت می‌کنم. و او در پاسخ به سوال من، پاسخ مثبت داد و گفت: «شما آقای جیمز اچ هستید…»[۱۶۹] مدتی است که شما را می‌شناسم، چون نامه‌ای از دوستم در بوستون دریافت کرده‌ام که در آن قصد دیدارتان را اعلام کرده است. از صمیم قلب به شما خوشامد می‌گویم و اطمینان دارم که با آشنایی بیشتر، از یکدیگر راضی خواهیم انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود. اما شما را اینجا دم در نگه می‌دارم تا با دعوت از شما به داخل، مهمان‌نوازی واقعی‌تری از خود نشان دهم.

ادبش را پذیرفتم و خیلی زود در یک اتاق خواب دلپذیر بودم، جایی که با توجه به امکانات محدودم، توالتی درست کرده بودم. وقتی با صدای زنگ شام از پله‌ها پایین آمدم، موقعیت نامناسبم را احساس کردم؛ در حالی که بدون لباس مناسب، در خانواده‌ای با چنین جایگاه اجتماعی آشکاری قرار داشتم. با این امید که به زودی این کمبود را جبران کنم.

ارایشگاه زنانه تهران جمهوری وارد آپارتمان بزرگی در سمت چپ شدم و متوجه شدم که مهماندارم آماده بهترین سالن زیبایی در تهران است تا مرا به اتاق شام هدایت کند. برای ظاهرم بهانه‌هایی آوردم که او با شوخی آن را رد سالن آرایشگاه در تهران کرد و دری را باز کرد و مرا به سمت میز پهن شده راهنمایی کرد.