آرایشگاه زنانه خیابان ونک

آرایشگاه زنانه خیابان ونک از اینکه یک نگهبان به زبان خارجی مرا به چالش کشید، تعجب نکردم. از سرباز نمی‌توانستم بفهمم که آنها چه کسانی هستند، تا اینکه افسر نگهبان که کمی انگلیسی می‌دانست، آمد. او به من اطلاع داد که آنها در حال حرکت به سمت تولن هستند، جایی که قرار بهترین سالن زیبایی در تهران است وظیفه پادگان را انجام دهند. چون می‌خواست مرا به فرمانده‌اش برساند، مرا به خانه اصلی شهر برد که در در آن دو نگهبان مستقر بودند. صحنه داخل شهر به اندازه کافی عجیب انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود.

سالن زیبایی : اولین چیزی که هنگام ورود به آپارتمان سرهنگ به چشمم خورد، دسته‌ای سرباز با کت و شلوار سبز بود که در گوشه اتاق، یکی بالای دیگری، مثل توله سگ دراز کشیده بودند (و کلاه‌هایشان را روی چشمانشان کشیده بودند) و مثل قورباغه خرناس می‌کشیدند. اینها محافظان سرهنگ بودند. اتاق با اثاثیه‌اش صحنه‌ای از شنیع‌ترین فسق و فجور را به نمایش می‌گذاشت. صندلی‌ها واژگون شده بودند، تنگ‌ها و بطری‌های شکسته، تکه‌های لیوان‌ها و جام‌های شراب روی زمین و میز پخش شده بودند.

آرایشگاه زنانه خیابان ونک

دو یا سه شمع هنوز روی میز روشن بودند و شمع‌های دیگری هم در اثر برخورد بطری‌ها و سایر اشیاء شکسته بودند. با نگاهی گذرا به اوضاع، به تخت سرهنگ که در گوشه‌ای از اتاق قرار داشت نزدیک شدیم. راهنمای من پرده‌ها را کشید که دو نفر را دیدم که با پیراهن‌های فلانل دراز کشیده بودند. بزرگتر مردی درشت‌اندام و پهن‌چهره با چهره‌ای خشن بود که به من اطلاع داده سالن زیبایی در تهران شد که او سرهنگ است. دیگری جوانی حدود هفده ساله، بسیار خوش‌قیافه و با چهره‌ای چنان ظریف بود که در آن لحظه واقعاً فکر کردم که او باید همسر سرهنگ باشد.

با این تصور، لحظه‌ای عقب‌نشینی کردم، اما او با انگلیسی روان با من صحبت سالن آرایشگاه در تهران کرد و گفت که آجودان است و التماس کرد که آنچه را که باید به کلنل بگویم، برایش ترجمه کند، زیرا کلنل انگلیسی نمی‌فهمید. کلنل گفت که باید نامه را توسط یکی از افسرانش ارسال کند و از آنجایی که می‌توانستم به تولن برگردم، صبح روز بعد به آنجا برویم. صبح روز بعد طبق برنامه پیش رفتیم.۲۷۵ در مسیرمان به سمت تولن. سرهنگ مدتی قبل از ما، گروهان سبک خود را به عنوان گارد پیشرو فرستاده بود و دستور داشت در روستایی در جاده توقف کند تا هنگ از راه برسد.

نمی‌دانم که آیا آنها دستورات او را اشتباه گرفته بودند یا نه، اما وقتی به روستا رسیدند، هیچ گروه سبکی پیدا نشد؛ و با پرس و جو، فهمیدیم که آنها پیشروی کرده‌اند. خشم سرهنگ حد و مرزی نمی‌شناخت و صحنه‌ای بسیار مسخره و کودکانه بین خودش و افسران ایجاد کرده بود. در حالی که اشک از گونه‌هایش جاری بود و از خشم می‌لرزید، به میان آنها رفت. ابتدا یکی و سپس دیگری را متهم کرد، گویی آنها مقصر اشتباه گارد پیشرو بودند.

با این حال، هر یک از آنها با لحنی تند و زننده، مانند سگ‌های پاگ خشمگین، به او پاسخ دادند، در همان حال دست‌هایشان را به شمشیرهایشان می‌کوبیدند و برخی از آنها شمشیرها را تا نیمه از غلاف بیرون می‌کشیدند، در حالی که او از آنها روی برمی‌گرداند و مانند یک پسر بزرگ و گریان، تلخ می‌گریست. با این حال، افسران شروع به ترحم به حال سرهنگ بیچاره کردند و سرانجام موفق شدند خشم او را فرو بنشانند و اشک‌هایش را پاک کنند.

او بی‌درنگ دستور داد صبحانه‌ی مفصلی برای ما آماده کنند. فایده‌ای نداشت که مهمانخانه‌دار بگوید هیچ‌کدام از اقلام مورد نظر آنها را ندارد، او با تهدید مجبور به این کار شد.۲۷۶ و نفرین‌هایی که باید برای تهیه‌ی آنها به کار گرفته می‌شد، از هر کجا که می‌خواستند. از آنجایی که صاحبخانه‌مان به خوبی می‌دانست با چه کسی باید سر و کار داشته باشد، میز ما خیلی زود زیر بار ظروفی که ظاهراً برای چهار برابر تعداد ما کافی بود، ناله می‌سالن آرایشگاه در تهران کرد. در یک چشم به هم زدن، هر چیزی را که می‌توانستیم با عشق یا پول تهیه کنیم، داشتیم و تماشای اینکه صاحبخانه با چه چابکی از ما پذیرایی می‌کرد و از دستوراتی که دریافت می‌کرد، اطاعت می‌کرد، شگفت‌انگیز بود.

به نظر می‌رسید که او تنبلی ذاتی خود را کنار گذاشته و دو یا سه شلوارک برای این مناسبت پوشیده است. قبل از ادامه‌ی راه، می‌خواستم سهم خود را از پذیرایی بپردازم، اما پیشنهادم با تمسخر کامل روبرو سالن زیبایی در تهران شد. در ابتدا تصور کردم که روس‌ها مرا مهمان خود می‌دانند، اما نتوانستم بفهمم که صاحبخانه برای پذیرایی که برای ما تدارک دیده شده بود، حق‌الزحمه‌ای دریافت کرده است.

آرایشگاه زنانه خیابان ونک روس‌ها در طول وعده‌های غذایی خود آداب و رسوم عجیب و غریب زیادی داشتند، مانند نوشیدن از لیوان‌های یکدیگر و خوردن از بشقاب‌های یکدیگر؛ تعارفی که در انگلستان، ما می‌توانستیم با کمال میل از آن صرف نظر کنیم.

خیابان ونک

به نظر می‌رسید که آنها علاقه زیادی به انگلیسی‌ها دارند، و هر روز افراد ما و آنها بازو به بازوی هم در خیابان‌ها قدم می‌زدند. جین، که در این کشور خیلی ارزان بود، به نظر می‌رسید که پیوند محکمی بین آنها باشد؛ و عجیب است که بگویم، من اینطور فکر می‌کنم۲۷۷ حتی یک مورد از مشاجره آنها را به یاد نمی‌آورم. علیرغم اختلاف نظر بین فرمانده و سایر افسران، به طور کلی به نظر می‌رسید که از جهات دیگر در نظم و انضباط عالی بودند. نحوه انجام تمرینات آنها تحسین برانگیز بود، به خصوص وقتی در نظر بگیریم که آنها فقط ملوانانی بودند که در ساحل فعالیت می‌کردند. با این حال، یک رسم وجود داشت که همیشه انزجار و خشم ما را برمی‌انگیزد.

به ندرت روزی می‌گذشت که شاهد بودیم برخی از افسران آنها به گوش سربازان خود در صفوف مشت می‌زدند، سربازانی که به نظر می‌رسید این رفتار را با نهایت صبر و بدون اینکه در طول عملیات به راست یا چپ نگاه کنند، تحمل می‌کردند. اما تأثیر عادات و رسوم اولیه به گونه‌ای است که همان مردانی که این رفتار تحقیرآمیز را تحمل می‌کردند، به نظر می‌رسید همان انزجار را از مجازات نظامی ما یعنی شلاق زدن احساس می‌کردند. شلاق زدنی که هرچند تأثیرات تحقیرآمیزی بر شخصیت فرد آسیب‌دیده دارد.

اما حداقل نمی‌تواند به میل و هوس فرد اعمال شود. در اینجا می‌توانیم تأثیرات متفاوتی را که یک نظام حکومتی آزاد و استبدادی بر شخصیت انسان‌ها می‌گذارد، مشاهده کنیم: بدیهی بهترین سالن زیبایی در تهران است که نه ماهیت ، بلکه میزان مجازات در خدمت ما بود که تعصبات روس‌ها را تکان می‌داد. همه ما از یکنواختی و یکنواختی وظایف و مشاغلمان کاملاً خسته شده بودیم۲۷۸ در تولن، وقتی دستور حرکت در روز بعد (۸ مارس ۱۸۱۴) را دریافت کردیم. از آنجایی که حمله به برگن-آپ-زوم، که در آن شب اتفاق افتاد، البته به شدت مخفی نگه داشته شده بود.

نظر عمومی این بود که ما به آنتورپ فرستاده شده‌ایم، جایی که لشکر دیگر ارتش قبلاً نبردهایی را انجام داده بود. اگرچه مانند برادران افسرم، از احتمال نزدیک شدن به دشمن بسیار خوشحال بودم، اما جدایی از یوهانای بیچاره بدون اشک از هر دو طرف نبود، کسی که به نحوی احساسات مرا که تا این لحظه به سختی از آن آگاه بودم، تسخیر کرده بود.

آرایشگاه زنانه خیابان ونک زمان برای آماده شدن برای حرکت ما که به او اختصاص داده بودم، باقی مانده انواع سالن زیبایی رنگ مو و مراقبت از مو بود و او حتی به دنبال بهانه‌ای برای دستور زبان انگلیسی خود نبود تا برای چند ساعتی که می‌توانستیم با هم لذت ببریم، در اتاق من بماند.